هه ه دلت گرفته،میفهمم
منم مثل توام بد جوری غرقم
باور کن منم مثل توام
ولی می دونی نباید نا امید بشیم
نه باور کن بدتر غرق میشیم
این اجازه رو به خودت نده نباید بزاری

نذاری که گره و گله
تو دلتو بره
بره که بگه به تو نمی تونی برسی بهش و
میگی بده به دل گله مند من امید و میگم بشنو اینو
حالا که یاس تو رو دید و امید و میدم و می دونم معضل تو
اینم می دونم حل میشه ، کمی حوصله کن
چرا تو خودتی نگاه می کنی به چی؟
منم مثل تو ندارم دیگه پولی به جیب
فکر میکنی فقط تو اسیر غم و غصه ای
بذار به تو نشون بدم همون پوستری
از بچه ای گرسنه که در حال مردنه و
یک لاشخور هست در انتظار خوردنش
یا نگاه کن به او سو که لازمه
بچه هایی که شدن دچار سوء هاضمه
یا منو ببین چرا راه دور بریم
برو از تاریکی ، همه چیو تو نور ببین
خیلیا سر خاک پدر ریختن اشک تمساح
بعد چهل به من نشون دادن خشم انسان
حالا جای اینکه بیان دست یتیم و بگیرن
می خوان ، من ، پست و ذلیل بمیرم
اونا بر زدن ، همه ی فرصتم
من ساده بودم ، اونا منو دور زدن
وقتی سخته در آوردن یه نون ساده
ههه ، منم و خرج یه خانواده


بذار مهمونت کنم من تورو یه جمله
دیدی که دلت میگیره تو غروب جمعه؟
وقتی که میشینم به مرور عمرم
میبینم هر روز من مثل غروب
جمعست و بنبست و میبینم رو به رو مه
طوری که آدم از ادامه دادن توبه کنه
زخم من نمی تونه بشه پانسمان
از تو خوردم اینم از شانس ما
یکی داره میگه که خودتو نباز مرد
برو دیگه بالای طبقه دوازده
نه اونقد داری مثل انصاری فضا بری
نه اونقد دزدی مثل شهرام جزایری
میدونی تیره روزی مثل سایه باز دنبالته
که ول کنی این زندگی رو
باز کن بالت و یاس
خودتو بکش و راحت کن
کارتو درسته و دیگه باید مرد
اما حسی میگه به این حرفا غلبه کن
به جاش تمام آهنگ و پر از کلمه کن و
قلمت و بردار و بگو که این دردا تورو
آماده میکنه واسه ی فردا
آره من با درد خراشیده شدم و
در عوض محکم و تراشیده شدم
این که چیزی نیس من دیدم از این بدتراش
پله های ترقیه واسم هر خراش


گرونمایه ترین تجربه ها نزد یاسه
که وایساده کنار تو با عزم راسخ
واضح واسه تو می خونه تا
بدونی یاس اومده بالا ز ویرونه ها
تو میدونی که مشکل تمومی نداره
نمیشه رو سرت افقی و عمودی نباره
این ماییم که با این دردا کنارآییم
وقت سختی صبر کن ، خشم و بزار پایین
تو دوراهی زندگی که راست چپه ، برو به راست ، اسم خدا باز رو لبت
هر اشتباهی واسه من و تو یه تجربه ، درسه ،
خدا نمی رسونه بار کج رو به منزل
پس به کسب تجربه از صمیم قلب
مثل درخت پر از میوه بشیم خمیده تر

باید اینو بدونیم که بدترین شرایط زندگی من و تو آرزوی یکی دیگس
آره آره
آره
دل همه ی ماها خونه ، ولی چه فایده برادر
باید رفت جلو ، باید رفت جلو
می تونیم برسیم ، آره می تونیم برسیم
می رسیم ، می رسیم
ما میرسیم بالا ، میریم بالا

یکی دو روزیه که چشمات به آفتاب
باز شدن حالا دیگه شروع داستان توئه
مادر و پدرت مثله پاسدار
دیگه دورو بره تواَن و چشم به آفتابنو
(به خدا)
میگن اینو که بچه سالمه
تو دورش کن از هر چی ظالمه
گریه میکنی میدونم من شیر بهونه‌ست
اشک تو واسه ورود به این زمونه‌ست
تو 9 ماه و تو تاریکی سر میکردی
بدونی کجایی همین الان بر میگردی
تو فردا دریای دردارو دریاب
تنهای تنها هستی تو
(بدون اینو پس)
تو وقتی رفتی، به سمت سختی
یا درگیر هستی، تو دست تقدیرو
بعد میفهمی، فردی زخمی غمگین تسلیم هستی

بخواب با صدای من تا بنویسم از فرداهای دور دست زندگی
بیا تا بخونه این دله بی‌صبر از فرداهای دور دست زندگی

اگه پسری بابا میگه این عصای دسته
اگه دختری میمونی توی فضای بسته
حرف یاس حالا به حقایق وصله
تولد تو فقط واسه بقای نسله
پس بِت همینو میگمو میرم
که اینه رسمه زمین بی رگو بی رحم
یه چیزی داری میبینی و میگی عالیه
اینجا عصر آدمای دیجیتالیه
هر کی میاد واسه کمکت دست بگیره
فردا میخواد چند برابرشو پس بگیره
گریه ها واست همه واسه ریاست
دوستی که قبله گریه داشت پیاز پوست میکند
ما میخوایم گلوی همو با حرص بداریم
انگار از هم دیگه طلب کاریم ارث پدری
تو نمیتونی چیزی بگی بابایی بدونه
گریه کن تا مامان واست لالایی بخونه

بخواب با صدای من تا بنویسم از فرداهای دور دست زندگی
بیا تا بخونه این دله بی‌صبر از فرداهای دور دست زندگی

منو ببین که پره حرف چهره ام
گلوم میسوزه از مزه‌ی تلخ شعرم
گوش بده حالا که توی اوج حرفیم
به خدا نمیخوام بدم به تو موج منفی
ولی بدون خیلی زود پیر میشی
توجه کن که خیلی زود دیر میشه
عاقبت تولد تو اجله میدونی؟
چرا واسه بزرگ شدن عجله میکنی؟
معصوم و زیبایی، با دل پاک داری امید
مثله ماهی قشنگی، تو آکواریومی
تو کاش بتونی، که پاک بمونی
وجود خودتو ذره های خاک بدونی
چه تو روز روشن و چه آسمانه تاریک
به دنیا اومدی حالا شناسنامه داری
توی دنیای پره دردو خشونتی
ولی حالا که اومدی پس خوش اومدی

بخواب با صدای من تا بنویسم از فرداهای دور دست زندگی
بیا تا بخونه این دله بی‌صبر از فرداهای دوردست زندگی

بخواب با صدای من تا بنویسم از فرداهای دور دست زندگی
بیا تا بخونه این دله بی‌صبر از فرداهای دوردست زندگی

الو ، ساملیکم
خو چی شد پس اِ
بابا برسون دیگه این متاع رو لامصب
اینجا وایسادیم تو سرما
اِ
برسون بابا اینجا گاریکی پره ، نمیتونم من اینجا واستم تابله اِ
الو گوشی یه دیقه
این کیه داره میاد اینوری
چی میگه! قاطی کرده چیه ؟

بیا اینجا کارت دارم...
بیا کارت دارم...

بیا اینجا میخوام بترکونمت بیـــا

بیا ، به تو نشون بدم چیکار کردی ، سیاه
بخت ، تو همه رو بیمار کردی
اونا رو آشنا به حشیش و سیگار کردی
چرا آخه تو باهاشون اینکارو کردی ؟
بیا ببین ، جوونای سرنگ تو دست
اینا همه کارای توئه رذل پست
پول بدجوری به دهن تو مزه کرد
زجرکش کنی جوونا رو تو رذل پست
عزم جزم ، بگم اینه اصل حرف
نسل من از امثال تو خسته هست
ترس من ، هست از نسل بعد
این طوری بریم جلو وطن میشه ورشکست
یه مشت از آدمای خمار بدبخت
گیر افتادن تو چنگ تو مار هفت خط
میگی میتونن برن بالا ستاره شن
ولی حلق آویز میشن اونا به دار شر
جای دلسوزی که بگی اونا چکاره شن
تو فضایی ولشون میکنی به نام شب
به نام حق ، وقتشه که پا بشم
با دفتر و قلمم میپوشم لباس جنگ

بذاریم بکشمش

از خماری بلرزم
بدون نمیگذرم ازت حتی یه درصـد
رفیق ، میکروفونو بده به دستم
دیوانه وار بخونم و برم به هر سمت

بذارین بکشمش

از خماری بلرزم
بدون نمیگذرم ازت حتی یه درصـد
رفیق ، میکروفونو بده به دستم
دیوانه وار بخونم و برم به هر سمت

بیچاره پدر و مادرایی که سینه سوخته ن
بچه هاشون خودشونو به چی فروختن
مادرش میگه ای کاش تو شکمم میشد سقط
تا که بشینه جلوم بشه آیینه ی دق
خواهر و برادرای خمار و در به درم
درد و بلاتون بخوره رو فرق سرم
خط پیری افتاد رو صورت مادر افتاد که چی ؟
که امروز تو واسه اونا معتاد بشی ؟
نه بازی میکنم برات فیلم آیینه عبرت
نه پند میدم بگم راه و چاه اینه هی مرد
فقط میگم دیدی با تو چیکار کرد ؟
جونتو پولتو با روحتو شیکار کرد
نوکران شیطانـن اینا روی زمین
توی کمین ، که بکوبنت روی زمین
اولش فرشته ان و آخرش یه جـــلاد
من از شر شیطان پناه بردم به الله
اینو بدون هر کی ساخته شده بهر کار
یه لجنم میخواد به تو بده زهرمـــــار
ظلم کردی به خودت ، پس بزن داد
" خودم کردم که لعنت بر خودم بــــاد "

بذاریم بکشمش

از خماری بلرزم
بدون نمیگذرم ازت حتی یه درصـد
رفیق ، میکروفونو بده به دستم
دیوانه وار بخونم و برم به هر سمت

بذارین بکشمش

از خماری بلرزم
بدون نمیگذرم ازت حتی یه درصـد
رفیق ، میکروفونو بده به دستم
دیوانه وار بخونم و برم به هر سمت

کاری کردی اونا از خماری بلرزن
بدون نمیگذرم ازت حتی یه درصد
ساشا ، میکروفونو بده به دستم
دیوانه وار بخونم و برم به هر سمت
چرا اینکارو میکنی ، خیلی مشکل کمه ؟
که اضافه میکنی به این پشت خمه
پدر و مادرایی که با خون جگر
بزرگ کردن بچه هاشونو خاتون و پدر
و کانون گرم خونه رو تو میپاشی از هم
والدینشونو ، تو میکشی از غم
سابقه ی بازداشت و پاسگاه
خوبی بدتو راز دار تو دادگاه
برات عادت شده بازخواست تو آس پاس
که سرهم میکنی داستان چه آسان
لعنت به پول که هدف راهته
اون دنیا بر علیهت ، منم یه شاهد
دعا کن نبینی منو فقط تو راهت
که میکشمت به خدای احد و واحد

بذاریم بکشمش

از خماری بلرزم
بدون نمیگذرم ازت حتی یه درصـد
رفیق ، میکروفونو بده به دستم
دیوانه وار بخونم و برم به هر سمت

بذارین بکشمش

از خماری بلرزم
بدون نمیگذرم ازت حتی یه درصـد
رفیق ، میکروفونو بده به دستم
دیوانه وار بخونم و برم به هر سمت

هیچ‌کی نگفت یه دختر تنها، تو این شهر شلوغ
بین نگاه هرزه‌ی مردم سر تا پا دروغ
چه حالی داشت وقتی همه آرزوهاش مرده بودن
وقتی که دستای پلید، آبروش رو برده بودن
هیچ‌کی نفهمید چی کشید
وقتی که مرگش رو می‌دید
توی هجوم نعره‌ها، هیچ‌کی صداش رو نشنید

بدون دروغ نیست این حرفا، داره صحت
همه‌ی ماها شدیم یه مار چار و سه خط
ماییم وارث درد، ماییم باعث مرگ
غیرت ایرونی‌ها رو صاعقه زد
حرفا بحثا رفت رو اعصاب، شد کابوس بد
کم‌کم خواست به صدا در بیاره ناقوس مرگ
دختر ایرانی، ناموس تو! ناموس من!
چرا کاری کردیم خودش بره به پابوس مرگ
چطوری دلمون اومد با آبروی یك دختر
ما بازی کنیم که زندگی‌ش بشه مختل
تو کنج اتاق تکیه داده اون تنها
خدا اشک رو به اون هدیه داده بود شب‌ها
ولی حالا شب و روز، چشما تشنه‌ی اشک
طوری که دیگه تموم شده بود چشمه‌ی اشک
گفت به خدا ای خدای من، فقط یه خواهش:
به من بگو همه‌ی اینا فقط یه خوابه!
ولی خواب نیست دخترک، بیدار بود
دخترک بازیچه‌ی جماعت بی‌کار بود
بیمار شد از تهمت‌های کثیف و نابجا
ای خدا، بده دختر رو از دسیسه‌ها نجات

پس کجا رفته غیرت مردای این شهر شلوغ؟
تموم شهر پر شده از مردم سر تا پا دروغ

بیمار شد از تهمت‌های کثیف و نابجا
ای خدا، بده دختر رو از دسیسه‌ها نجات
تا به حال همچین بلایی سرت نیومده
که اگه بیاد، می‌گی بلا از این بدتر اومده؟
ولی کدوم ما، جامون رو گذاشتیم جاش
که ببینیم چی می‌کشه، ما هم بسوزیم پاش
کاش یاس می‌مرد همچین روزی نبود
که غیرت بمیره به دست یه خنجر عمود
خنجر به دست یکی بود، ما همکارش‌ایم
که توی جهنم، ما هم با اون همبالش‌ایم
خطاب به اون پسر که چه‌قدر می‌تونی کثیف باشی؟
کاری که تو کردی، بدتر بود از اسید پاشی

تو که حاضری خود رو بکشی واسه حسین
تو که محرم رو سیاه می‌پوشی واسه حسین
حسین گفت اگه دین نیست، باشیم آزادمرد
نه واسه یه سی‌دی کثیف کنیم بازار رو گرم
اون دختر، زحمت‌ها کشید تا به شهرتی رسید
واسه لذت بردن از اسمش یه مهلتی بدید
گفتید صحبتی جدیده
نوبت همینه
با سرعتی عجیب
چه تهمتی زدید!

پس کجا رفته غیرت مردای این شهر شلوغ؟
تموم شهر پر شده از مردم سر تا پا دروغ

الکی تبصره نزن، خودتو تبرئه کنی
تو عقل داشتی، خود تو رهبر خودی
ولی دونسته خودت رفتی عقب گناه
پس بشین تو منتظر غضب خدا

ولی نه! ماهی رو هر وقت که از آب بگیری تازه‌ست
پس بدون که راه برای برگشت، باز هست
باید راه بست به تبلیغ بیشتر
و سعی کرد برای تبدیل خویشتن
به انسان واقعی با همه‌ی صفات
باانصاف و واقع‌بین، حاضر واسه‌ی دفاع

می‌گم به اونایی که واسه باقی حق تشنه‌ن
شک نکن! تو همین حالا سی‌دی رو بشکن

میدونی یه حرفایى هست كه ممكن آدم روش نشه بزنه
ولی اگه تو دلت بمونه یه عقده میشه بیا یا هم دردل کنیم...
زنگ مدرسه خورد همه كتابو دفترو جمع كردن واسه ادامه رفتن
همه شاد از اینکه حالا برن خونه خوب چیزى نیست كه اونارو برنجونه
ولى خونه واسه من بود طور دیگه(یاس)داستانشو اگه بتونه میگه
تودلم به همكلاسیام گفتم خوشبحالت همیشه اساس ماها بوده پشت وانت
تو باید الان برى تكالیفو بنویسیو بعد بشینی به تماشاى تلویزیون
بابا سر شام به بچش بناز پس فردا تو سر حالى سر كلاس درس
ولى من نمیخوام كه برم خونه واسه چى برم حالا كه دلم خونه
وقتى که دردا منو دوره کردن مثل طناب دار پیچیدم به دوره گردن

من خیلى تنهام تو دلم خیلى حرفا
مى خونم من از دردا لبیا غمو از دلم بردار
من خیلى تنهام تو دلم خیلى حرفا
مى خونم من از دردا بیا غمو از دلم بردار
یاس
میشینم فکر میکنم و به خودم میگم آیاداستان من بدتر نبود از بینوایان؟
قصه ى روز فرار ما به یه شهر مرزى توى اتاق بى چراغ یه شمع قرضى
تو خونه یى که از بیمارى مادر ترک کرد پول دارو نبود یعنى باید صبر کرد؟
پول دارو نبود یعنى باید صبر كرد؟
تا كى؟ كى به داد این حس برسه؟
وجود من پر از درد استرس
هر چى داد فریاد زدمو هر چى اشك انگار صدام مى پیچید به خودم بر مى گشت
تو خونه و خیابون حتى هنگام درس توى فكر اینكه فردا ام زندان قصر
چطور هشت ساعتوبکوب بشینم تابابامو از پشت شیشه یك ربع ببینم
مهم نبود زندگى كنم با نون خشك مهم اینه كودكى منو قارون كشت

من خیلى تنهام تو دلم خیلى حرفا
مى خونم من از دردا لبیا غمو از دلم بردار
من خیلى تنهام تو دلم خیلى حرفا
مى خونم من از دردا بیا غمو از دلم بردار
نمىخواى بمیرى شیرینى جون آدم دلبل من واسه ى زندگى خونوادمه خونوادیى که روز خوش نداشتن خواستن ولى دشمنا نذاشتن
نترس خدا تورو واسه درد انتخاب كنه چون كه این دردا قبلآ روى (یاس )امتحان شده
واسه خدا بودم مثل موش آزمایشگاه نتیجها روبرو شده باز با اشكال
مشكلاتى كه میخونم توى پوشه ى دردم چونكه نمیخوام دنبال سوژه بگردم
سوژه زندگیمه كه شدم یه سر ویران ولى مهم اینه هنوز هستم پسر ایران
آره كمر من زیر اینبار خمیده شد ولى قدرتى تو وجودم دمیده شد
من به آیندهاى روشن اعتقاد دارم چونكه آیندها هم به من اعتماد دارن

من خیلى تنهام تو دلم خیلى حرفا
مى خونم من از دردا لبیا غمو از دلم بردار
من خیلى تنهام تو دلم خیلى حرفا
مى خونم من از دردا بیا غمو از دلم بردار

سلام
سلام عرض شد
بفرما!!!
ببخشید واسه ی این آگهیتون مزاحم شده بودم خواستم اگر بشه اینجا استخدام بشم
مدارکتون را اوردید؟
بله بفرمایید
کاملاند؟
کامله مدارک همش کامله
سابقه کار؟
والا سابقه کار که سابقه کاری ندارم من
نمیشه که آقا جون سابقه کار باید داشته باشی
خب آخه چیکار بکنم من،من الان هر جایی که رفتم به من می گن باید سابقه کار داشته باشی من نمی دونم از یک جایی باید شروع کرد بالاخره
من شرمندم سابقه کار باید داشته باشی
خب آخه بالاخره شما هم ببین من الان ، الان بیکارم، دارم هر، یعنی نمی دونم چیکار باید بکنم
مشکل من نیست بفرما ، سر راه وایستادی
تو رو خدا یه توجه ای بکنید
شرمنده لطفا حرکت کن بفرما
باشه

آخه بابا باغت آباد منو درکم کن
نگو جلوی راه وایستادی آقا حرکت کن
تو اینجا نشستی واسه این که جوابمو بدی
پایین نگاه نکن چشم پر عذابمو ببین
اگه نیازمند بودی تو هم می شدی یه کنه
ببین اسم بدشانس روی پیشونی منه
عصبانیم یه زلزله 10 ریشتره توم
چرا اون با یقه بسته ته ریش بره تو؟
همین ها می تونه جوون های ما رو پیر کنه
حدس زدی یه روزی پیشش کارت گیر کنه (؟)
تا که میرسه به منه بدبخت آواره
میگه الان نه باشه بعد وقت ناهاره
بیا یه کار خیری بکن توی روزت
امضاتو نمی خوام بذارم توی موزه
نگو مدارکت ناقصه تو فردا بیا
همه چیزو کامل کنو بعد وردار بیار
واسه استخدام دقت کن به ضابطه ها
باید داشته باشی 5 سال سابقه کار
نمی خوام داد بزنم الکی شلوغ بکنم
بگو 5 سالو من از کجا شروع بکنم
منو داری میبینی که از این زمونه سیرم از همه جا بریدم یه جوون پیرم همه بارم رو میبندم شبونه میرم به خاطر تو دیگه کارم تمومه پیرم ، منو داری میبینی که از این زمونه سیرم از همه جا بریدم یه جوون پیرم همه بارم رو میبندم شبونه میرم به خاطر تو دیگه کارم تمومه پیرم
بیدار شدی می خوره به سرت هوای صبح
توی روزنامه بخون صفحه ی حوادثو
ببین مادری که دخترش رو کشته بود
بعد خودشو پرت کرد از پشتبوم
میگی چه مادر بیرحمی چه روزگاری
چیه خراب شد اول روز کاری (؟)
اگر دقت کنی با کمی ریشه یابی
می فهمی که حتی یک مادر هم میشه یاغی
اون مادر ای کاش باز زنده می شد
واست تعریف میکرد داستان زندگیشو
روزی که خداوند دخترش رو هدیه می کرد
مادر داشت از خوشحالی گریه می کرد
با وجود پدری که هنوز بیکار بود
دمه بیمارستان نشسته و سیگار دود
می کنه و بدهیه ها هر روز قد میکشه
مرد دور آگهی ها همش خط میکشه
بند امیدش به آینده ها پاره شد باز
آخر سر هم خیابون ها کارشو ساخت
قاتل تویی خدا ببخشه گناهاتو
حالا بخون مجله گل آقاتو
منو داری میبینی که از این زمونه سیرم از همه جا بریدم یه جوون پیرم همه بارم رو میبندم شبونه میرم به خاطر تو دیگه کارم تمومه پیرم ، منو داری میبینی که از این زمونه سیرم از همه جا بریدم یه جوون پیرم همه بارم رو میبندم شبونه میرم به خاطر تو دیگه کارم تمومه پیرم
چیه فکر می کنی حالا که تو پشت می زی
از ما بالاتری یعنی تو گشنه نیستی؟
طوری صحبت می کنی انگار که داری ،
الان تراولاتو می کنی پشت نویسی
خیلی شده یه جوون جلوی تو ظاهر بشه
یه جوون تحصیل کرده که مسافر کشه
این همه سال زحمت کشیده واسه کاری
که فردا با روی سفید بره خاستگاری
دیگه خودتم می دونی اینه گفته ی عقل
باید با پول بشینی سر سفره عقد
و توی پول چیزی به اسمه وفا گمه
گذشت وقتی که می گفتند مهم تفاهمه
فقر از در بیاد تو همه چیزو خراب میکنه
بعدش از پنجره فرار میکنه
باغت آباد منو درکم کن
نگو جلوی راه وایسادی آقا حرکت کن

قایم نمیکنم ازت راضی
اینو بدون خوشم نمیاد من از بازی
خوب سر تا پای منو کن وراندازی
بشناس منو بدون منم یـــــاس
دستتو بده بدون منم با تو
تقسیم کن با من هدف هاتو
اگه دارم منم این همه طرفدار
واسه اینه منم مثل تو هدف دار
پس تو ، دستو ، بده به من
ببند تو قلبو به دل من
بیا که دل من ، واسه تو میکنه تاپ تاپ
که چند لحظه ی دیگه بیرون آفتاب
تا نشده خسته حنجره م
بیا با غم کنیم دست و پنجه نرم
بگو اون کیه که بسته پنجره ت
یاس واسه بدخوات هست شکنجه گر

می شنوم ، صدای نفس هات و
دوستت دارم و نمیشم عوض با تو
اگه با من نباشی ، چه سخته خواب
نیاز من به تو ، نیاز درخت به آب

بیا

با تو بی تو دیگه نه اصلا
که یاس بی تو میگه من خسته م
پس تو ، دستو ، بده به من
ببند تو قلبو به دل من
بگو
با تو بی تو دیگه نه اصلا
که یاس بی تو میگه من خسته م
تو
پس تو ، دستو ، بده به من
ببند تو قلبو به دل من

بیا
درخواستی از تو
پس واستی از من
امیدوارم که نبینی کم کاستی از من
صدها بار گفتم باز میگم
حالا دیگه خود دانی چون من راست میگم
این همه خوشگلا دارن از یاس میگن
ولی من ، واسه ی تو وسواسیم
که وایسادم جلوی تو دست باز جیگر
بیا تو بغلم جای ما تو ابراست دیگه
اگه دعواست ، که واسه فرداست دیگه
اینو کسی که دیگه بی تو یه تنهاست میگه
با منی ، تو دل همه بلواست
چشا شور تر از نمک دریاست
آخه الماس منی ، واسه منی
تو دوتا بال ، واسه ی پرواز منی
واسه ی موندن و رفتن آره در بازه
ولی تو حالا که دوست دارم بی اندازه
نری تو ، احساس و خواست و راز منی تو
ناز منی تو ، شانس منی تو
توی قمار زندگی آس منی تو
تو روزها شبها با ما سپری کن

با تو بی تو دیگه نه اصلا
یاس بی تو میگه من خستم
تو
پس تو ، دستو ، بده به من
ببند تو قلبو به دل مـــن

با تو بی تو دیگه نه اصلا
که یاس بی تو میگه من خسته م
پس تو ، دستو ، بده به من
ببند تو قلبو به دل من

بگو
با تو بی تو دیگه نه اصلا
که یاس بی تو میگه من خسته م
تو
پس تو ، دستو ، بده به من
ببند تو قلبو به دل من

بیا
چشَم بسته ست و لبام بازه
ببین ، تک تک کلمه هام رازه
پاره کردم چند پیراهن بیشتر
قوی ترم از صد تیر آهن هیجده
ولی تـــوی زندگی تو وقت سختی
تو وقتی هستی ، ترسی پس نیست
بد جوری منو تحت تاثیر
قرار دادی تونستی سوژه ی بحث من شی
بـــله وقتی ، که سختی کم نیست
هیچکس دیگه نزدیکم نیست
من میگم کیست که متقابلا
با حرفای قشنگش ، کنه متقاعدم
حرفات قشنگه خوب تویی اون کس
که می خواد بمونه با من ، تویی اون پس

با تو بی تو دیگه نه اصلا
یاس بی تو میگه من خسته م
بیا
با تو بی تو دیگه نه اصلا
که یاس بی تو میگه من خسته م
تو
پس تو ، دستو ، بده به من
ببند تو قلبو به دل من
بگو
با تو بی تو دیگه نه اصلا
که یاس بی تو میگه من خسته م
تو
پس تو ، دستو بده به من
ببند تو قلبو به دل من

با تو بی تو دیگه نه اصلا
که یاس بی تو میگه من خسته م
پس تو ، دستو بده به من
ببند تو قلبو

حالا منم و ورق روی ورق ، قلم
روی تنم ، عرق
توی سرم ، کلمه
توی دلم ‌‌ ، هدف
بذار برم به طرف
اون کسی که توی دنیا شده یه ملکه

بذار
بذار حالا دیگه بخونم از کسی که
هست دنیا واسه اون بدون مرز

کسی که سالها پیش داشته توان خاصی
به راستی توی زبان فارسی

حالا دیگه می‌دونن اینو مرد و زن‌ها
حتی خدایی که نداره المثنی

یهودی و مسیحی یا که هر مسلمان
یه سرباز واسه مرگ و سر باز

که صدبار اسمش رو تو تسبیح
من ذکر می‌کنم و می‌گم جلو تو تسلیم

شعرهایی که به صد زبون ترجمه شده
حالا واسه من، تو یه سنبل

دیگه می‌گذ‌ره از رفتن تو ۸۰۰ سال
ولی هنوزم الگو می‌گیرم از اشعار تو

رفتی ولی تو می‌دونی
که بزرگترین شاعر ما همه تویی رومی

تو ویرونی من و شرایط سخت من
تو با کلماتت به من گفتی تو می‌تونی

آره،
رفتی ولی تو می‌دونی
که بزرگترین شاعر همه ما تویی رومی

آره،
رفتی ولی تو می‌دونی
که بزرگترین شاعر همه ما تویی رومی

تو ویرونی من و شرایط سخت من
تو با کلماتت به من گفتی تو می‌تونی


روزهایی که نگرانم بار سخت ، بر دوش
با کلمات تو من می‌شم مست و مدهوش

می‌خونم اینو بدونی تا روزی که بمیرم
تک‌تک کلمات تو از یاد من نمی‌رن

پس وقتش ، اینو بدون
که یاس تا آخر عمر وفادار ، به تو

که اگه دیگه تو نباشی بگو چطور
که باز یاس داستان داره بدون تو، نه

این عشقی که تو دل من ، به تو
که منو می‌بره به روی صحنه

دیگه بگم از اینکه مونده حالا یاس و یک بند
فرمول کلمات رو از تو یاد گرفتم

آره،
رفتی تو، ولی تو می‌دونی
که بزرگترین شاعر همه ما تویی رومی

تو ویرونی من و شرایط سخت من
تو با کلماتت به من گفتی تو می‌تونی

باید اینو بدونی که تو که کسی بودی که
که یکی یکی ، کلمه‌هایی که توی دل تو بوده
و واسه من و خیلی‌کسایی که
شعرهای تو رو با دل و جون و وجود درونی می‌خونند
می‌دونن اینو که
تو یه الگوی جاودانه‌ای
واسه‌ی زمینی که باغ تو ای باغبان
این ، که منو به سوی تو می‌کشون

که تو چطور خودت رو تو دل این همه آدم‌هایی که
حتی کتابای تو رو به زبون خودشون ترجمه می‌کنن و
عشق‌وُ با کلماتت رو تجربه می‌کنن

اسمت‌وُ می‌خونن و می‌گن مولانا رومی
که توی فرهنگ صلح تو بالا بودی

یه رودی، یه رود زلال و شفاف
که منم همیشه دیگه دنبال حرفاش

چه جالب ، که این بوده ترس رومی
که اون متعلق باشه به یه مرز و بومی

حالا رومی رفته و باز دشمن زیاده
یه سری تانک سوارن، یه مشت هم پیاده

به خاک سپرده شده توی قونیه یک روز
منم می‌خوام باشم رومی امروز

جلو آیینه وایستادو در حسرت
كه چه روزایه خوبی بود و از دست رفت
كه چه گناهی بود كه ازش سر زد
كه دیگه دور شده بود از مقصد

رفتن دیگه همه از دم
تنهاش گذاشتن دیگه اونو رسما
اونی كه زمانی از همه بوده برتر
حالا با دستایه خودش شده پرپر

جوونی كه پشتش خمیده
رنگ از چهره خشكش پریده
تازه مصرف كرد و نئشه بود
ولی دوباره دچار رعشه شد

من یادم
نمیره روزایی رو كه اون مادر
چطوری یه گوشه میگرفت ماتم
نمی دونست بكنه این و باور
كه بچش تو دام یه نامرد
بیافته تو جامعه با سر
بخوره رویه زمین و بگه بازم
هیچی مهم نیست كه ببازم
همه چی رفت به باد

دستم رفته رو نبضه حست
حالا كه دیگه كاره تو حبسه جسمته
تو یه زخمیه صد در صدی
كه به رویه خودت حالا یه ضربدر زدی
میگن كه آدمی كه خواب باشه
صداش كنی میتونه ز خواب پاشه
ولی، تو خودتو زدی به خواب
شنا بلد نیستی ولی زدی به آب

بدون هر كس رفته از این مسیرو
از دست و رفته شده اسیر
پس هست به نفعت تو اینو بدون
هر چند كه سخته تو ولی بتون

بتون اون نمیتونه
كه رو پاهاش وایسته كسی چه میدونه
كه یه روزی كه نداره پول دوا
اون تزریق كنه آمپول هوا

واسه پول دوا مونده یه راه دیگه
كه شستن شیشه ماشینا تو ترافیكه
تا میره جلو كه بكنه شروع به كار
صاحبه ماشینه میگه برو كنار
متنفر چشماش و بهش دوخت
یاد گذشته افتاد و دلش سوخت از
روزایه خوبی كه رفتنو
حالا دیگه زیر خاطرات بد دفنن
این مرهم درد اون مرده
اونو از همه دردا دور كرده
مرهمی كه اونو نابود كرد
خیلیا رو روونه تابوت كرده

اومد حتی نامزدش
و با نئشگیه مواد طاق زدش
حالا اونه كه تو دلش شبا تكو غریبه كه حالا میگه دیگه رسیده به آخر راه

من میگمو اون داره هی میره
نمیدونه كه جلوش میدانه مینه
نرو جلو تا بتو بگم من علتش
كه ته این راه مرگه و ذلتش

تو كسی شدی كه حالا یه شبگرده
منتظری كه اون روزا برگرده
نه، تو رویایه نئشگی
برگرد تو به دورانه بچگیت

گونه هات دیگه شده از اشكه تو خیس
وقتی میاد سراغه تو گشت پلیس
تو گذشته آب از سرت
كه تاثیر مواد لامصبه

وقتشه تصمیم بگیره
ترك كنه یا زیر تزریق بمیره
به خودش گفت، خودتو بساز میتونی
چرا داری خودتو قصاص می كنی

وقتشه دیگه پاشو به قصد كشت
پس از جاش بلند شد با دسته مشت
اعتیادو كنه مث موج ویران
تا كه برسه به روزای اوج ایران

گوش بده تا بگم به تو نیتمو
دارند از بین میبرند هویتمو
تاریخ خاک سرزمین آریایی
داره فریاد میزنه تا ما بیاییم
پس حالا وقتشه بشنوی که
ایران وطن من همون کشوری که
بعد 7000 سال ایران سر پاست
هنوزم دل ایرانیان دریاست
بشنو هموطن من اینو از یاس
که واسه وطنم منم سرباز
بگیر به دستت پرچم ایران را بگو
نگین دست هستی ایران بدون
اعتراض من میشه مثل گلوله شلیک
بیا با هم بخونیم سرود ملی
خواهر و برادر من ای هموطن
تمدن ایرانی ها هست در خطر
همه ماها سرباز های زیر پرچمیم
نمیذاریم از ما بگه هر اجنبی
واسه ما ایرانی ها ملاک هر نفره
که روی گردن ما پلاک فروهره
اتحاد ما واسه دشمن اضطرابه
اسم ایران واسه ما مایه افتخاره
احترام ما به ایران یه خار تو چشم
کسایی که می خواند ضربه بزنند بهش

مثل تشنگی گندم به آب
حس نم نم بارون بوی خاک
مثل تو مثل چشم پاک بوی خاک
وطن عشق تو توی قلبمه
خوندن از وطن حس منه
عشق من خاک میهنه ایران

می خوای بگی ما اومدیم از یه نسل وحشی
پس یه نگاهی بنداز به تخت جمشید
داری اسم ایران و بد جلوه میدی که
اسمت و بزرگ بنویسند رو جلد سی دی
دارم هدفتو توو دفترم می نویسم
می دونم که واسه چی ساختی فیلم سیصد
می دونم دلت ساخته شده از سنگ و سرب
جای اینکه با هنر بسازی فرهنگ صلح
توی این تیرگی روابط هوای مه آلود
می خوای که ماهی بگیری از آب گل آلود
ولی به تو میگم اینو با زبان اصلی
که ایران هرگز نمیشه تباه و تسلیم
خدا به تو داده دو تا چشم بینا
ببین کتابهای سعدی و ابن سینا
یا به فردوسی و خیام یا مولانا و رومی
همیشه توی تمدن ما بالا بودیم
ولی یاس نمیتونه ساکت شه
اسم ایران بازیچه یه مشت ناکس شه
هدفتو پاره میکنم با تیغ ایمان
تو کی هستی که بگی از تاریخ ایران

مثل تشنگی گندم به آب
حس نم نم بارون بوی خاک
مثل تو مثل چشم پاک بوی خاک
وطن عشق تو توی قلبمه
خوندن از وطن حس منه
عشق من خاک میهنه ایران

کورش کبیر بود صلح را آغاز کرد
یهودیا رو از بند بابل آزاد کرد
کورش، ساخت کتیبه ی حقوق بشر
واسه همینه که دارم یه غرور قشنگ
به ایرانم و به تاریخ وطنم
با خاک همین سرزمین آمیخته بدنم
هر جای این کره ی خاکی هستی هموطن
تا وقتی که خون تو میدوه در بدن
حاضر نشو که خودتو راضی کنی
که هر بیگانه با فرهنگ تو بازی کنه
تاریخ ایران من هویت منه
ایران دفاع از تو نیت منه

از تو گذشتن سخته با تو نبودن درده واسه من
زنده بودنم مرگه بدون تو و عشقت واسه من
وجود من مال تو قلب تو هم مال من عزیزم
رفتن تو مرگه منه دستهای تو تو دستمه
نگو که باید جدا شیم نبود تو نبودمه
بدون تو کم میارم تا پای جون دوست دارم
اگه تو از من جدا شی امید موندن ندارم
واسه با تو بودن زندگیم رو باختم
یه کلبه از عشق واسه تو ساختم من
عاشق تو بودم عاشق تو هستم
درهای دلم رو به روی همه بستم من

زندگیم تا الان همش بوده عذاب و بس
یاد گرفتم که برم جلو عصا به دست
حس میکردم که به انتها رسیده تاقط
خودم رو رها کردم و زدم به سیم آخر
فکر می کردم تموم شده دیگه دوره پاکی
وقتی دیدمت فهمیدم تو این کره خاکی
میشه هنوز دوست داشت و عشق نمرده
فهمیدم اینو زندگیم چشم نخورده
من عشق رو با تو میخوام چون تو دل بقیه مرد
این دل سادم شکست و بخیه خورد
باید که نور این دلم حالا بتابه رو تو عوض نمی کنم
با غریبه یه تار مو تو آدمها دلم شکستنو اینو یادم دادن
که خودم رو قاییم کنم از عالم و آدم
می خوام بیای چون پنها دلم خسته باشی
پس بی تو میدونم زندگیم از هم پاشیدست

رفتن تو مرگه منه دستهای تو تو دستمه
نگو که باید جدا شیم نبود تو نبودمه
بدون تو کم میارم تا پای جون دوست دارم
اگه تو از من جدا شی امید موندن ندارم

من تو با همه فرق داریم اینو خودتم میدونی
اگه تو بری میمیرم تو بگو با من میمونی
دارم از چشمات می خونم که حالا منتظر یه مرده
مردی که همه احساساتش منحصر به فرده
همه دردهای من تو بغض صدامه آره
داستن زندگیم همچنان ادامه داره
ولی بسه تک و تنهای ادامه دادن
می خوام من هم بگم تو آسمون ستاره دارم
غرور رو میذارم کنار پس بزار تو بگیر
که مثل تو پیدا میشه از هزار تا یکی
دل من بدجوری بی تابه بخاطر با تو بودن
تو رو می خوام با تمام وجود و تارو پودم
میدونی کلی منتظر بودم که شبی بهم بگی
از اینجا به بعد تویی واسم شریک زندگیمی
پس حالا میاد روی زمین قلم یاس
بی تو دیگه برام پایان کلمهاست

واسه با تو بودن زندگیم رو باختم
یه کلبه از عشق واسه تو ساختم من
عاشق تو بودم عاشق تو هستم
درهای دلم رو به روی همه بستم من

واسه 3 دقیقه تو دلت راه بده مارو تا من نشون بدم ایرانو رابطه ها رو
اینا حرفای امروز و دیروزه برپا ایران شده اسیر یه ویروس مرگبار.دیگه احتیاجی به حرفای سیاسی نداریم .دیگه به دشمنای خارجی نیازی نداریم.یه جنگه روانی حالا داخله ایرانه همه افتادیم به جونه هم عاقل و دیوانه.
با تنی خسته کوفته خشکیده میری. تا با
مشکلاته زندگی کشتی بگیری
وقتی میبینم همو یه مشتی یارویاور.وقتی رفتی میبندیم به فش خوارو مادر.
نگاهه ما به هم شده مثل قاتل. توجه نمیکنیم دیگه به حس باطن
دیگه دروبره ماها پر حضبه باده .پس بخواد اگه داشه باشه استفاده.
چه دخترا که تا میشنون اسم تاجر .میگن این بهترین کس واسه ازدواجه.
عشق چیه بابا این حرفارو ولش .عشقو دیدی برسون سلامه ما رو بهش.
چه پدرا که به زیرباره هزینه رفتن.بچه ها فک میکنن پدرا وضیر نفتن.
هرکس اسمه خودشو بغل کرده.اینا پیشرفت نیس اینا عقب گرده.

ای داد از این همه بیداد. خواهم که ز غم شوم آزاد.از جورو ستم همه فریاد .چون هستیه من شده برباد

دیگه ریخته توی دله من هرچی درده.دلیلش به
هفت ساله پیش برمیگرده.
روزای گریه و اشکو عزاداری .من تو فکره این که واسه مهمون غذا داریم؟.به یکی گفتم تو بیا بین مردا یک باش .مهم نیس که پدرم ازت هفتا چک داشت.نصفه پولو بده منصف باش با ما یه خورده.گفت طلبکار بابات بوده حالا که مرده.
خاطراتیه که تو دفترم مینویسم.قلم کلماتو میاره و مینویسم اینا باعث گلوم پر از بغضیشه.که ببنده به دهنم راهه اکسیژن
شاید بین ایران و خاطرم رابطه ای ندی .منظورم اینه از اینجا دارم خاطره ی بدی.ولی هه اینجا سرزمینو وطنمه.ایران تنها دلیله وجوده بدنمه.

ای داد از این همه بیداد. خواهم که ز غم شوم آزاد.از جورو ستم همه فریاد .چون هستیه من شده برباد

دیگه ترس برخورد و رفتار و روابطه ما.داره کثیف تر میشه از هوای تهران.بعضی میگن که ایران یه قفس باید.از اینجا بری تا بکشی یه نفسه راحت.
میگن اینا توی وجوده ما رفته ارثی .ولی این برمیگرده به پوله نفتو بنزین.
که باعث از نبودن امنیت مالی.تو سختیا بکنیم پشته همدیگرو خالی ولی بیا جلو خودتو بساز میتونی.چرا واسه پول همدیگرو قصاص میکنیم؟
هموطن به خدا من هستم به صعود تو راضی .پس بیا بشکنیم این خطوط موازی.

میدونم اینو غروره ما ایرانیا .به گذشته ی ماست .به تاریخه ماست.ولی به خدا اون دیگه گذشته.الان ما چی هستیم .الان واسه آیندمون چی داریم.
بیا هموطن بیا دسته همدیگرو بگیریم تا آینده ی ایران به اسم من و تو افتخار کنه

پاشو که وقت نداریم شب کوتاهه
دقیقه رو حروم نکنیم صبح تو راهه
تو چشاتو ببند باز کن تو بخند ناز کن
تو آسمون دل من تو پرواز کن
تو یک نگاه تو شدی تکیه گاه
میدونم که خدا تو رو به من هدیه داد
دلم و بردی حالا صبر کن نرو کجا
بیا و بمون پیشم بابا تو رو خدا
یکدفعه نری جدا شی باید منو تو ما شیم
به هم انرژی بدیم و پر از اقتدار شیم
آره جملم و با تو تموم می کنم همه عمرمو

همه عمرمو با تو سر کنم بازم کمه بازم کمه
لحظه لحظه هامو از تو پر کنم بازم کمه بازم کمه
اگه فردا رو می خوام برای با تو بودنه
بازم کمه بازم کمه
بازم کمه بازم کمه

خورشید و ماه و ستاره ها رو با تو دوست دارم
ابرای آسمون و بارون و با تو دوست دارم
دوست دارم سر بذارم رو شونه هات خوابم کنی
دوست دارم سپیده دم با بوسه بیدارم کنی
بازم کمه بازم کمه
بازم کمه بازم کمه

بیا بمون دیگه حالا با ما تو باز
ببین اومدن اینجا سامان و یاس
تپش قلب من واسه تو هست و بود
هنوزم دلم می خواد ببرم دست تو موت
پس از ورود تو نفس ربوده شد
اصلا تو بودی که ازت سروده
واسه رسیدن به تو من بد سر سختم
اگه فاصله ها باشه صد فرسخ
پس اشتباه نکن و منو از دست نده
هرگز بر نمیدارم من دست از سرت
دوری من از تو حالا هست مساله عشق من

خورشید و ماه و ستاره ها رو با تو دوست دارم
ابرای آسمون و بارون و با تو دوست دارم
دوست دارم سر بذارم رو شونه هات خوابم کنی
دوست دارم سپیده دم با بوسه بیدارم کنی
بازم کمه بازم کمه
بازم کمه بازم کمه


بیا بمون دیگه حالا با ما تو باز
ببین اومدن اینجا سامان و یاس
تپش قلب من واسه تو هست و بود
هنوزم دلم می خواد ببرم دست تو موت
پس از ورود تو نفس ربوده شد
اصلا تو بودی که ازت سروده
واسه رسیدن به تو من بد سر سختم
اگه فاصله ها باشه صد فرسخ
پس اشتباه نکن و منو از دست نده

زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا

چه نقض است و چه خوب است و چه زیباست خدایا

زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا

چه نقض است و چه خوب است و چه زیباست خدایا

چه گرمیم چه گرمیم از این عشق چون خورشید

چه پنهان و چه برهان و چه پیداست خدایا

فتادیم فتادیم بدان سان که نخیزیم

ندانیم ندانیم که چه غوغاست خدایااااا

زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایااااا

یا یا یا یاس

در هر برگ از دفتر من

هست از

سرور من برتر

بر حق در

ره در بستر

در هر ور

بهرم هست از

برکت سرور

شرمندم از کردم

سرور

بد کردم دندم نرم

اصلا

مرحم دردم من هم بردن

سگ درسن

در قصرت هستم

در سر فصل هست

فقط اسم تو

همه کمکتو می خوام

نه نصفشو

سایتو بالا سرم می خوام

توان بده ایزد

می خوام با اجازت

خیلی روان بنویسم

دارم گره ای سخت بارم گله ای سرد

که تو منتظر روز خوب دل بی صبر

می خوام جاودانه بمونم تا ابد الدهر

نمی کنم دیگه از خودم همه رو دک

می خوام برم جلو با نیت و مدد حق

چه نقش است چه نقش است بر این صفحه ی دل ها

غریب است غریب است ز بالاست خدایا

نه دام است نه زنجیر همه بسته چه راهیست

چه بند است چه زنجیر که برپاست خدایا

زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا

چه نقض است و چه خوب است و چه زیباست خدایا

چه گرمیم چه گرمیم از این عشق چون خورشید

چه پنهان و چه برهان و چه پیداست خدایا

فتادیم فتادیم بدان سان که نخیزیم

ندانیم ندانیم که چه غوغاست خدایااااا