هه ! هیچ کدومتون نمیفهمین
به خدا هیچ کدومون نمیفهمین
وقتی دنیات واقعا سیاه شده
وقتی موقع نوشتن بغضت میترکه
میفهمی چه حسی داره ؟؟؟
بعد میگی همه اینها تبلیغه؟

آماده ای ؟ که تو هم منو ترک کنی
یا می خوای بشنوی تا درد منو درک کنی
می خونم تا تو دلم این بار سنگین نمونه
این اشکه منه که باعث رنگین کمونه
این صدای اشک منه به هر گوشه رسید
فعلا که زندگی گرگه و ما یه خرگوشه سفید
دلم بهم میگه این ناله ها کافی نیست یه ریز
غرق خوابم ، واسم یه لیوان کافی میکس بریز
که بیدار بمونم ببینم من چه واژهای
می تونه بهتر بیان کنه عمق این تراژدی
وقتی کسی راه نمیاد باهام جز سایه من
بایدم رپ معنی دار بشه مایه ننگ
با همین امکاناتم میرم تو این راه پیش و پس
وقتی 70 میلیون می خوان کار شیش و هشت
پس دیگه حاجت کدوم استخاره هست ؟
باید بکنم از استعدادم استفاده پس
گله دارم ، آره من از خدا گله دارم
که چرا در هر قدمم می خوره گره کارم
دیگه پر شده از ناله ها دله پارم
که چرا خوبیهای دنیا واسم نصفه کارست
وقتی غرق میشم آره زیر سیل کارم
وقتی نمیشه بدست بیارم دل یارم
وقتی شونه ای ندارم روش سر بذارم
میگم گله دارم ، گله از این دل زارم

می گی کفر نگو ، تو هم شکر کنش باز
ولی وقتی شب رفته و اینجا صبح شدش باز
و خورشید تابید رو مشکلی که تو دل من بوده
حالا منم و روزگار و یه دوئل مردونه
می گم بکش خودتو بذا یه نفسی بکشی
وقتی داری راه زندگیتو عوضی می کشی
به مشکلاتم می گم من دوباره نمی خوامت
چرا سختی واسه منه خوشی مال رفیقامه ؟
از شاسن بده مائه جاده تنگ میشه ، آره
وقتی دست به طلا هم میزنیم سنگ میشه ، آره
وقتی به آینده ها ندارم حص خاصی
وقتی به جیبم ندارم حتی اسکناسی
پش دوست و آشنا هم نمی خوام کم بیارم
مجبورم سر و تش رو با یه دروغ هم بیارم
جای اینکه خدا واسه مشکلم پا پیش بذاره
کاری کرده صبح و شب رو سرم آتیش بباره

گله دارم ، آره من از خدا گله دارم
که چرا در هر قدمم می خوره گره کارم
دیگه پر شده از ناله ها دله پارم
که چرا خوبیهای دنیا واسم نصفه کارست
وقتی غرق میشم آره زیر سیل کارم
وقتی نمیشه بدست بیارم دل یارم
وقتی شونه ای ندارم روش سر بذارم
میگم گله دارم ، گله از این دل زارم
تا که پوله به جیبت دورت از دوستی پره
تا که مشکل داری نمیبینی دوستی دورت
جز 2 ، 3 نفر رفته هر کی سمت ما بود
حالا ماییم و بورس و چک و سفته هاممون
اونها شعار می دادن منو درکم می کنن
ولی وقت سختی دیدم چطور ترکم می کنن
چه دوستهای من ، چه عشق و چه برادرم
نمیدونستم ضامن رابطمه درآمدم
و واسه مشکلاته به هم ریخته حال روحیم
حالا کجای دنیا فرار کنم با چه رویی؟
و تو هر کشوری که به تو بخوان اقامت بدن
واسه ایرانی بودنت تو رو حقارت میدن
تو رویا بودم که حال خوشم همیشگی است
و حالا می فهمم هیچ مادیاتی همیشه نیست
دنیا کاری کرد که چشم های من هر شب اشکه
ولی نمیبازم ، مگه دنیا از رو نعشم رد شه

میرم.شاید رفتنم دردی رو دوا نکنه
ولی مصلحت خواه من
میرم که شاید باشد سوی مصلحت، راه من...

بیا بریم مگه همه درا به روت قفل نبود
بیا بریم انقد واسه جوونا تو کفر نگو
بیا بریم آدمای اینجا دو رو و پستن
انگاری به هم رگبار دروغو بستن
وقتی پیششی رفیقت تو مرامش کشته
وقتی میری می کشه فحش ناموس رو پشتت
جامعه قطاره. بی باک تو مثل ریلی
وقتی نه مجنون داریم و نه یه باکره مثل لیلی
میگی جوونها تشنه ی نصیحتن چی شد مشکشون؟
هه! بذار برم تنها بمونن با شیش و هشتشون
آخه واسه من اینجا قفسه هست یه جای غم
چی بگم به تو که میاد نفست از یه جای گرم
واسه تو که تا 1 ظهر می خوابی و واسه مامان بابا جیره خواری
ولی من موندوم، این زندگی و دو تا جیب خالی

من میرم گرچه که تا نیمه شب بازه چشمم
من میرم ولی ندونستی تو راز عشقم
من میرم اینو می فهمی از لرزش لبهام
من میرم و کسی نفهمید ارزش حرفام

به خودم میگم کو کسی که درکت می کرد؟
بیا بریم باید کنیم ترک میهن
بیا بریم تا بمیره مرد و نصیحتی
بیا بریم که نباشه درد و اذیتی
حرفات تلخه راسته مثل مته ست تو گوششون
اسم تو هم سایه. مثل بختک رو دوششون
میلیون شنونده و اسم منو غیره کجاست؟ 20
لیست مجرم ها و خواننده ی غیر مجاز
با مستندت می گی ایرانو شوکه کردی؟
نه! سوژه ی هفتاد میلیونی که مثل جک بخندی
هی به خودم میگم بی باک این ترکو کش نده
آخه خواننده رپ دلیل ورود کراک به کشوره؟
پیرمرد کوپن به دستو می پیچونی که باطله همش
نابرادریه که تا برق میره مردم سر چهار راه قاتل همن
اگه هر لحظه ی جامعه خوردت می کنه خب تو شبیه مایی
ما همه مرده پرستیم مثل مرگ خسرو شکیبایی
پس بذار منم برم بمیرم که کاملا قصه حاضره
شاید منم مجوز بگیرم بعد مرگم مثل ناصر
عبداللهی همه جا با دو تا بال تو برم
گرچه ترجیح حرف ما رو به خال، تور بدن
ولی اجتماعی بودم
وای. از اولم اشتباهی بود

من میرم گرچه که تا نیمه شب بازه چشمم
من میرم ولی ندونستی تو راز عشقم
من میرم اینو می فهمی از لرزش لبهام
من میرم و کسی نفهمید ارزش حرفام
نشون دادم
تو فضای بسته معنی پشتکار رو من
بذار برم که شاید خیلی ها خوشحال شدن
به خدا بچه سر چهار راهو می بینم بغض گلوم
می گیره؛ ماها بدیم؛ سامی یوسف خوبه؛ لوپ کلوم
[ جامعه بیمار رپ مثل قرصشه خب
مجوز به رپ؟ هه! مسخره ست پرسش تو
ماهه نخوندم و غم های دنیا رو به من کمونه کردن
ولی مثل بقیه من کی کمشکلات و بهونه کردم؟
آره محمد تو این سردار خشم
داستان زندگیمو می دونستی صد باره اشک
می ریختی تو که عکسو در آغوشی
دو روز دیگه بی باکو می سپاری به دست فراموشی
مسئله نگاه بد به رپ، رنج من، نه مسئله مالیه تا
برادر بذار برم! نگو خالیه جام

من میرم گرچه که تا نیمه شب بازه چشمم
من میرم ولی ندونستی تو راز عشقم
من میرم اینو می فهمی از لرزش لبهام
من میرم و کسی نفهمید ارزش حرفام