صامت .... صفر  بیست و  یك


تو ازم ساختی یه عَ روسكه خیمه شبو
زی میزبانه بازی تو بودی  پس  حیفه بد
بازی كنیم  بیا تَ  مومش كن این بازیه
تو رو تا برسی به جایی كه اشكهای تورو


اوج نمایشنامه ی من  شكستنم نمی خواهم باشد
منم بازیگر كهنه شدم رقصان در این صحنه
منم درگیره بازی های دست تو
تو میرقصانی وو میخندی

تو ازم ساختی یه عَ  روسكه خیمه شبو
زی میزبانه بازی تو بودی پس  حیفه بد
بازی كنیم  بیا تَ مومش كن این بازیه
تو رو تا برسی به جایی كه اشكهای تورو 


گوش كن ببین عزیزم چند وقتیه شدیدا
دستات كه دورو  پشبند تو رو
داد میزدی وو  همش پشبندش زود
میگفتی تو وقتی رفتی  میفهمی كه وقتی دستی
توی دستت نباشه دیدن داره  خودت خواستی بازی این سطح باشه
و بیشتر شه همش فاصله  من نیشخند و دیدم جالبه
كه تو خنجر میزنی و راغب شروع بحثی و بعد این حادثه
باقیه حرفات باشه واسه بعدن  چون چند بار من تو این بازی رفتم
ببین دوریت اصلا" نیستش قاطی بحثم تو رم  تنها میزارم خوش باشی رفتم


بشینو بكش هر طور كه میخوای عكسمو  چون خدانگهدار  حرفمه  جای سلامه اینبار
چون قلبه من به قلبه تو دیگه وصل نمیشه هه  نه این دیوونه حتی بت  نزدیكم نمیشه
من تو فكر رفتن اما تو تو فكر حرف من  تو نوشتی بازی رو ولی دیدی شد همون خواسته من

تو ازم ساختی یه عَ  روسكه خیمه شبو
زی میزبانه بازی تو بودی  پس  حیفه بد
بازی كنیم  بیا تَ  مومش كن این بازیه
تو رو تا برسی به جایی كه اشكهای تورو


آخر نمایشت دیدن داره  هر چند نخواستم بیشتر باشه
تكرار روزو نیشخند پیشش  تو بسپار به مغزت هیچوقت دیگه
نیست مثله منو اینو میدونی خوب این میل بد بود اینم میخونی
تو زیر لب تا روزه آخر پاییز میشه شب شه با تو باور آبی
من طاقت یاری و ساعت باقی موندرو  دیگه ندارمو از بس كه این روزا رو میشمارم
رفت به دوردست اون احساسم  ولی هنوز من دارم دارم میشكافم
لحظاتو به سختی  بدون بازی به نحوی
به نفع منو  من یه ذره به تو  فكر نمیكنم میره یه هفته جلو


شدم بازیچه ی ذلت  تو می بوری و می بافی
اخر نمایشت دیدن دارد تو می سازی و می بازی

ساقیا مرا به پیمانه
زان می که بی خویشم کند

راه و رسم مستی بی می کی شده
راز هستی منو
این عمری که طی شده
به کرم ساقی و سبوی تو دستشه
قدح من تشنس تشنگی رسمشه
سیراب شدم بعد از لفظ سلام

برو بالا که دم غنیمت والسلام
دار و دسته مستا تو دست ساقی
راستی مستا هست تو رسما باقی
شاکی و مبهوتیم از دست می فروش
از بس که پرسیدیم میکده کوش
بگو میکده کوش
چون
که خمار بادم
تا مست بشم از قصد تا بره ز یادم
که چی بودم چی شدم فردا می رم کجا
من کی بودم کی شدم من و ببخش خدا
هر چند تلو تلو می خورم ولی راستم
اگه سرگیجه دارم خوب خودم خواستم
چون که به هر حال بهتر از تزویر و ریاست
ما رو بگو کجاییمو دنیا دست کیاست

ساقیا مرا به پیمانه
زان می که بی خویشم کند
از من نسازد به راه
بیگانه از خویشم کند

تن باز می طلبه بگو بهم گیر ندن
من باز می زنم بگوبهم دیر نزن
بزار باز می بزنم تا راحت بگم
من آسون نیومدم بخوام راحت برم
من در عجبم از کار کائنات
مفعول و فاعلات و فاعلات
اون ریزتر و بکن ریز تراز
ملت همه حسوده و راحت کم و کاست شد
شکر ایزد
که آنچه اسباب بلاست
ما را از کس دیگر نمی باید خواست
پس جرعه ای دیگه از کیمیای مستی
می زنم و فراموش می کنم کم و کاستی
دیگه چی می خوام مگه از این بهتر
چرا باید نقد کنم قصه رو از سر
چی بگم من
وقتی به این خوبی خیام
گفته که بی خیال گذران ایام
از آمدن بهار و از رفتن دی
مراد وجودت با هم می گردد طی
می خور نخور اندوه که فرمود حکیم
غم جهان چون زهر تریاد خشن

ساقیا مرا به پیمانه
زان می که بی خویشم کند
از من نسازد به راه
بیگانه از خویشم کند

سآقی
زان می که بی خویشم کند
قاف
زان می که بی خویشم کند
بیداد
زان می که بی خویشم کند
صامت
زان می که بی خویشم کند

صفر بیست و یکه(021) پسر

من پا برجا مثل دماوندم
هرجا صد تا قصه برازندت دارم
هماهنگن ، با من خیابون و مردم تو هم این و درک کن
اگه جا من بودین خیابون رو خاص میدیدن نه یه جا معمولی

من چه حالم زودی خوب میشه وفتی پا بر جام
کوچیکه هرکی با حرفاش
سعی کنه من و خار کنه
آلبوم اول اومد تهران هار شده
چون می خواد بدونه چی میگم ازش
کنجکاوه فاصله ی خیابون بایه آهنگ خودکاره
دلیلش هم اینه که همیشه واقع بینم
چیزهایی رو که تعریف می کنم آره دیدم
هیچکس هرچی قلم خواب بش داده
تا که دنیا اون و به یاد بسپاره

برو بیداد
منم پا برجام
من پا بر جا مثل دماوندم
منم پا برجام
من پا بر جا مثل ایرانم
منم پا برجام
اگه زمینم خوردم ایستادم
منم پا برجام
من پا برجام

من پا برجام مثل ایرانم
اگه زمینم خوردم ایستادم
چون که این کارم من حواسم جمعه
عضمم جزمه حرفم مرده
من حواصم هست که دشمن چی میگه
طلفاتم از به جا به ما نمی خورن
دشمن ها اما خیلی فرصتها از اون اول نبودن من
هر روز زحمت کشیدم این طوری شدم هه
حسودن په کسایی که میگن هیچکس تله وله
حسادت بی فایدست ده بده بره
اگه بخوابم خودکارم روی میز باشه
چند تا آلبوم قبل بیداریم داده
من از هیچی شدم هیچکس
هیچوقت کاری نمی کنم که بخوام کله پا بشم
ما تو خیابونیم آشغال سر به ما بزن

منم پا برجام
من پا بر جا مثل دماوندم
منم پا برجام
من پا بر جا مثل ایرانم
منم پا برجام
اگه زمینم خوردم ایستادم
منم پا برجام
من پا برجام

من پا برجام چون که گرگ نمام
مشکلات جامعه قطب و من قطب نمام
باور نمی کنی چرا
خوب برات چند تا آهنگ رو کنم که موهای تنت سیخ شن
تاثیر و بفهمی و هیچکس

بیشتر از هر کس دیگه پیرم
پاره کرده دلت پره بیاپیشم

تو هم درگیری با خیابونهای این شهر
بعد از مرگم هم خوشحالم چون صدام هست
میمونه تا جوونهای بعد محو صدام شن
من استعدادم اینه که زنده گزارش تهیه می کنم از سطح شهر
پس صد پدر مادری میگن که این لامذهب چه قدر
زیادی راست میگه ودر سطح شهر
هستم که از خیابون بگم
تو که چشات بسته است یکم

منم پا برجام
من پا بر جا مثل دماوندم
منم پا برجام
من پا بر جا مثل ایرانم
منم پا برجام
اگه زمینم خوردم ایستادم
منم پا برجام
من پا برجام