همه جو رو صحنه دست ماست
جمع هرجا که جمعیم صف به پاست
از خونه تا جونمون به قرن غربت
تا توی لاس وگاسه از ما رد پاست

همه جو رو صحنه دست ماست
جمع هرجا که جمعیم صف به پاست
از خونه تا جونمون به قرن غربت
تا توی لاس وگاسه از ما رد پاست

همتون بودین دانش آموزای کلاس من
پس دیگه نکنین شاخ بازی واسه من خواهشاً
چون که هیچ دانش آموزی نمیتونه باشه بهتر از معلمش
این حرف درسته کاملاً

یه زمانی یکیتون بود شاگرد اول
ولی الان همه رفتین بالای منبر
گنده تون جلو منو عرفان غش کرد
تفنگ ندیدن ولی دارین ارتش رو لش کرد
داش
جر نگو دیگه بسه بابا
داریم توی همین آهنگ رد پا ما
میدیم سرتا پای دشمنا رو شستشو
که حل کنیم کینه ها رو با گفتگو

نگاه کن به زندگی از این زاویه
تو یه فهش آدم دعوا کردن بچه بازیه
سطح کلام سطحت پایینه
نگاه کن بعد دنبال کن رد پا رو


همه جو رو صحنه دست ماست
جمع هرجا که جمعیم صف به پاست
از خونه تا جونمون به قرن غربت
تا توی لاس وگاسه از ما رد پاست

همه جو رو صحنه دست ماست
جمع هرجا که جمعیم صف به پاست
از خونه تا جونمون به قرن غربت
تا توی لاس وگاسه از ما رد پاست

نیست دست خودم دیگه طرز رفتار
نزد هدف رفته قلم دست من بار
بس که با هر دید و هر طرز افکار
خروار خروار رپه میشه ظاهر از هرجا

از سیاهی کارنامت بگو که تو
دارم حسابی کار واست بیا جلو
نداریم منو علی ولی تو داری دورنگی
زبونم لال شه اگه روونم باشه تفنگی

شخن از تیریه که بزنه پتتو بشکونه
تو تیری تو تاریکی زدی بدون نشونه
حرفی دارم واست هدفی داره عرفان
برمیداره ترک دیوار زندون فکرام

بازی منمو میکتن ولفت حبس ابده
میکنمو میتونم رتبه ات از من عقبه
نبودم نیستم تنها تو مسیر باریک
من بودم شبتو ریختم به هم علی تاریک

همه جو رو صحنه دست ماست
جمع هرجا که جمعیم صف به پاست
از خونه تا جونمون به قرن غربت
تا توی لاس وگاسه از ما رد پاست

همه جو رو صحنه دست ماست
جمع هرجا که جمعیم صف به پاست
از خونه تا جونمون به قرن غربت
تا توی لاس وگاسه از ما رد پاست

دستت بس که همه تو دست و پان آره
رسم و سبکی تو سرت دست ماست آره
صفحه سفید شعرت کلی کار داره
صفحه خط خط زندگیت شد پاره پاره

اره کار مارو اگه میتونی کپ بزن
ولی نمیتونی داشم نگو جک به من
خواب خوابی پاشو تا با تو رک بگم
آلبوم مارو بدو برو صبح بخر

همه جو رو صحنه دست ماست
جمع هرجا که جمعیم صف به پاست
از خونه تا جونمون به قرن غربت
تا توی لاس وگاسه از ما رد پاست

همه جو رو صحنه دست ماست
جمع هرجا که جمعیم صف به پاست
از خونه تا جونمون به قرن غربت
تا توی لاس وگاسه از ما رد پاست

بزا بگن .بزا بگن. بزا بگن. بزا بگن بزا بگن بزا بگن بزا بگن

حى به من حى بگن. بزا بگن
از روش زندگیمو از عیب من. بزا بگن

فکر من عشق من. بزا بگن
میگیره دست هدف منو تو سیر شب...

آه...
حى به من حى بگن. بزا بگن
از روش زندگیمو از عیب من. بزا بگن

فکر من عشق من. بزا بگن
میگیره دست هدف منو توى سیر شب...

در باز میکنم بد جلومو میبندم
پشت سرم کلک جلو روم میخندن

خنجر از عقب نمکو بزن به زخمم
قبل غروب روزتورو شوم میکنم

باشه تو شروع کردى
بگو تو بودى اول
امروز بدون من تموم میکنم
دوتا چشم جلومه دو تا هم پشت سرمه

تو که غرق حس واسه رزم بدنت
از هر عمل ازهرحرف دهنت

میبینم واسه فیلمى یا با رشد کلمه
هر چى که میشنوى هر چیه که دیدم

از افکارو اشعار بقیه میگم
سرتا پات کپیه تلویزیونه بدبخت

رپ واسه خوندنه نه واسه پوشیدن دلغک
رپ تو قلبته انعکاسه دردته
ماه جاده ى زندگى وقتى شب بشه

حى به من حى بگن. بزا بگن
از روش زندگیمو از عیب من. بزا بگن

فکر من عشق من. بزا بگن
میگیره دست هدف منو تو سیر شب...

آه...
حى به من حى بگن. بزا بگن
از روش زندگیمو از عیب من. بزا بگن

فکر من عشق من. بزا بگن
میگیره دست هدف منو توى سیر شب...

بدون تو تنها ابنجا گیرم
بدون تو هیچ جا من نمیرم
توى عرض شب میکشم نقشه
تو که تا صبح دنبال تورو بگیرم

یعنى درد از منه یا از بقیه
اگه از بقیه تخسیر من چیه؟
اگه ازمن دیگه هر چیه قطعیه
نمیشم تنبیهه هر کى که منفیه

بى شک هر کى نظر خود داره
قبل توقصدو اثر از خود داره
غیر از اعتماد به چند تا از هم خونات
بدى خودتو دست از هدف رفته باز

وقتى دورو ورییات میگن خوبیتو میخوان
جمع کن هواسو نصفشون نونتو میخوان
نصف دیگه چشم برا بشینن رو جات
نصف نصفتو ول بدى خودتو کاملو بکاه
حى به من حى بگن. بزا بگن
از روش زندگیمو از عیب من. بزا بگن

فکر من عشق من. بزا بگن
میگیره دست هدف منو تو سیر شب...

آه...
حى به من حى بگن. بزا بگن
از روش زندگیمو از عیب من. بزا بگن

اگه حرف من مثل حرف بقیست
بده گوشتو به خط بعدى پس
از اول دنیا برا من سدى بست
ولى توى دنیا ازآهنگام ردى هست

ته قافیه مثه ته سیگارى آتیشه
به هر دلى افتاد راهو مسیرش وا میشه

بیا بیا
هر شب که باشه
اگه شب دیگه سر بیاد صبح فردا شه

درا رو بستن
ولی میشه مست شیم
هی میکوبه تا صبح مث همیشه هستیم

بیا بیا
هر شب که باشه
اگه شب دیگه سر بیاد صبح فردا شه

درا رو بستن
ولی میشه مست شیم
هی میکوبه تا صبح مث همیشه هستیم

توی صحنه مهم نیست کجایه هفته س
برا هرجا و هر وقت برای هر کس

دست و پاتو جمع کن موقع رفتنه
همه چی تمیزه از کفش تا یقه گردنت

وقت غروب میخوام تو ماشین صبر کنم
با دور و بریام یکمی بگم و مست کنم

من نگم چون نمیخوام خراب شم
تا نزدیک صبح میخوام امشب به کار شم

وقت غروب با منه سر وقت چیه
میرن ظتابا کنار نمیدونم سقف چیه

دم در صبر نکن بیا با من تو
شب من جون گرفت دیدم این چشم و ابرو

چشماتو ریز نکن لباتو گاز نگیر
گوشاتو تیز کن و بیا اسممو یاد بگیر

عرفانم و نمیکنم وقت رو تلف
میخوام زنده کنم آرزوی شبتو فقط

بیا بیا
هر شب که باشه
اگه شب دیگه سر بیاد صبح فردا شه

درا رو بستن
ولی میشه مست شیم
هی میکوبه تا صبح مث همیشه هستیم

بیا بیا
هر شب که باشه
اگه شب دیگه سر بیاد صبح فردا شه

درا رو بستن
ولی میشه مست شیم
هی میکوبه تا صبح مث همیشه هستیم

اولای شبه ولی چشممو گرفتی
از پیچ و خمای بدنت تا چشمای مشکی

بیا باهام حالا نکن برا من ادا
میخوام فاصله کم شه بره حرارت بالا

از حالا بهم بگو اگه شبت با منه
نیستم کنه نمیشم آویز دامنت

از بلورای شمال تا جنوب سبزه
ندارم تبعیض هر کسی داره یه مزه

فضا کم و صدا بلند نمیشنوم صدات
بریم یه جای دنجی میخوام بچشم اون لبات

تا نزدیک صبح اگه هستی شب پایه
بیا تا نفسا برسه به گوش همسایه

وقت گفتگو باقیشو صبح بگو
اصلا تو خواب بگو اصلا بیرونم صبح زود

کنم با احتیاط صبر چون که اینکاره م
ندارم برا کس وقت جمعه بیکارم


بیا بیا
هر شب که باشه
اگه شب دیگه سر بیاد صبح فردا شه

درا رو بستن
ولی میشه مست شیم
هی میکوبه تا صبح مث همیشه هستیم

بیا بیا
هر شب که باشه
اگه شب دیگه سر بیاد صبح فردا شه

درا رو بستن
ولی میشه مست شیم
هی میکوبه تا صبح مث همیشه هستیم

ه قصه قصه رسم و روش لفظه
جلوه هرکه نتونه هرسه بس که

بس از سر و سوی خفه سر و صدا شد
هر که از کر و کوری کف نصیب ما شد

برا فکرای کهنه پاتوق هاشون که وا شد
میخوان بدون خشت بذارن آجر رو آجر

چگونه بدون یه دونه الگو نوشتیم
چگونه به خونه خفه و آروم نشستیم

کو چشم دیدن گوش شنیدن
نباشه گم تو خود به وسوسه رسیدن

بی غم نه بی انگیزه زیدن
آینده دور رو صبح فردا دیدن

شبا تا صبح بیدار و دنیا رو گذروندن
شبا تا صبح همه دنیا ترکوندن

از موندن همیشگی مست رویا
از آوارگی طول فردا خوندن

نقش خود با خودکار رو صفحه زنده شد
از اوج نفسم پیش همه زنده شد

از هیچ و همه چی فیلمنامه نوشتم
هر کی توش نقشی داشت تو این نامه نوشتم

نیستم تنها با این نقش به روی زمین
اگه دردمو میدونی هست برای همین

هیچ وقت نخواستم از همه نباشم
ماه کامل شب از ستاره هاجدا شم

درگیری با هویت فضای ما شد
روزی که از دروازه ی غرب به روی ما وا شد


هشت سال دور از تو بین زمین و هوا
اشکام دور از تو بین زمین و چشام

از خانه تا گور اینمو و نیست انشا
سر تا تهشو گفتم تو سی مصراع

یادمه میگفتن از این راه نون شب نمیخوری
نمیدونن این کار از نون شب برام مهم تره

وقتی خودت میدونی
غیر تو هیچی نمیتونه جلوتو بگیره

اگه منتظری کسی واست در رو باز کنه
حالا حالا ها علافی

اولش سخت بود
هزار شرط بود
میخوای همه بشنون از رادیو پخش زود
خفه و نئشه از دود
تشنه پول
از این غزل تا شعر بعدی مایوس
جاده معلوم
کارم هم همیشه از بقیه سر بود
صدام بم بود
زیر فشار زخم زبون همه کم کم کمرم خم بود
رفیق چند سال دشمن تو چند روز
غریبه یهو میشه رفیق و همخون
قدم به قدم جلوم یه سد بود
شکستم تک تک سیل من زود
ولی هنوز مجنون اندوه
شب پر ستاره نور من کو
پس نور من کو

با من
خود رو یافتن
خود رو ساختن
جاده م شده

با من
خود رو یافتن
خود رو ساختن
جاده م شده

پرسن چرا توی صحنه نیستم
چرا خفه چرا پشت می ایستم

شعرا شاهکار چرا چرک نویسن
چیستم کیستم و محل زیستم

از غرب میخونم تا شرق بدونه
از درد میخونم همدرد بخونه

برا غرب زده یا زده از غرب
آرزو به دلای اینور مرز

افکار همه به چپمه
افراد شصتم به همه

رپ نه درد دلمه
بغضم هم برا کیش و کشورمه

نامه برا چشم مادرمه
آره این باورمه

که بد جوری لالیم توی غربت
اما نوبت عرفانه برا صحبت

با من
خود رو یافتن
خود رو ساختن
جاده م شده

با من
خود رو یافتن
خود رو ساختن
جاده م شده

بس که دل داغ داره
بس که دل داغ داره

بس که دل داغ داره از نوک خودکارش
شعله میباره میسوزه تا راه وا شه

بازتاب کل وجودم
خواستار روحم
خوب میدونی کی صاحبکاره
میگی مث بقیه م کجاش آخه
با همه چی آره با جون قمار آخه
چهار تا آس زیر دستم
از شاه نمیترسم
با همه چی ساختم تا همه چی ساختم
از جون بزار مایه چند هزار آیه
زیر سقف کج رپ چند هزار پایه
آره که شاهکاره
نه بابام ویلا تو شمال داره
نه بیرون شهر کنار تو باغ داره
نه به کس تو تلویزیون باج داده

می دونم همه چی گذشته
ولی فقط می خواستم بگم
خیلی دلم واست تنگ شده
عرفان
ره ما از هم جدا شد
واسه ما رفتن خدا شد

چندینو چند سال کنار من بود
مثل خورشید و شب ستاره تک بود
شب بوی آشناش از چشام محو می شد
از بوی آشناش کابوسام محو می شد
سب سوی واژه هاش تو دلم گرم می شد
خلق و خوی عاشقاس که دلمو ره می برد
می گفت این دیگه خودشه
اینی که همیشه چیزه همیشگیه تو بشه
ولی هنوز شک بود با اینکه تک بود
از بس که ترس و حرف و کلک
دست جنس بهش اعتماد کنم
حرف بزن یکم حالا می خوام حال کنم

ره ما از هم جدا شد
واسه ما رفتن خدا شد
بعد تو جز شعر تو شب هام
ندارم هم نفسی تنها

یاد شب های گرم می یاد شراغم
غریب آشنا می یاد به خوابم
5 صبح کنج دیوار اتاقم
قلم می سوزه و می سازه با من
باشم همیشه یاد نتیجه
نه که خود به خود زنم تیشه به ریشه
از هر چی دلم سنگ
از داستان قبل
برای دل آهنگ می شه
برای داستان بعد
دیدم داره ازم دور می شه
براش وقت نداشتم
شباش بی من روز می شه
دست رو دست گذاشتم
چون که 6 ماهه
چه ساعتا رفتنی بودی
یا این شب یا اون شب
که پر زده بودی

ره ما از هم جدا شد
واسه ما رفتن خدا شد
بعد تو جز شعر تو شب هام
ندارم هم نفسی تنها

مسافر هم مسیرم
راهمون شد دو راهی
عاقبت هر مسیرم
دیگه شد جدایی
نمی برم از همه باره دیگه
یک شب با منی یک شب با یار دیگه

چی مونده پیشم
از چی بنویسم
بمیرم نمی گم پشیمون از این چند سال
بمیرم نمی شم دیگه اسیر دستات
هر چی گفتم گفتم
هر چی کردم کردم
هر چی فکرش افتم
دوریه معنیه حرف
هر دم برای من همه چی بودی
روی نبض زندگیم تپشی بودی
خیلی وقته رفتی از اونجا ولی
خیلی سخته رفتی هنوز با منی

ره ما از هم جدا شد
واسه ما رفتن خدا شد
بعد تو جز شعر تو شب هام
ندارم هم نفسی تنها

آره
این یكی برای خطمه

ه خطم از اصفهان تا تهرانه فکر کردی!
بیا

هر كی كه باهام باشه
هرچی به پاش باشه
سختی تو راش باشه
خط من

هر جا كه من برم

خسته و در به در
همراه من سفر
خط من

هر كی كه باهام باشه
هرچی به پاش باشه
سختی تو راش باشه
خط من

هر جا كه من برم

خسته و در به در
همراه من سفر
خط من



خط من صد مرد هفت خط داره
خط یه رد بی برگشت داره
لشگر از تهران تا من صف داره!
برا تك تكشونم من هستم

پای شستم
واسه افراد تو خیابون
نگاه چپ به من
بکست کین؟
دستم اشاره
خطم میان زود
هر كس كه باشه بذار بیان تو
میخوان زود یكی بیاد جلو قبر من
چشت كور آهنگام پخش تو شهر
هوامو دارن وقتی نیست یه نفس
وقتی هوس دارم كه بپرم از قفس
دنیا جنگ تن به تن برای همه است
انگشت ،قفل و مشت و ماشه و قمه است
ولی خطم پشتم تا آخر سفر
نمیكنم حتی تك لحظه ایشو عوض

هر كی كه باهام باشه
هرچی به پاش باشه
سختی تو راش باشه
خط من

هر جا كه من برم

خسته و در به در
همراه من سفر
خط من

هر كی كه باهام باشه
هرچی به پاش باشه
سختی تو راش باشه
خط من

هر جا كه من برم

خسته و در به در
همراه من سفر
خط من

وقتی كه رو صحنه ایم همیشه هر جا
آویزونن دست میگیرن عكسا از ما
میفهمنو و حال میكنن با همه ی حرفام ولی تو چی؟
در نتیجه دریاب
همیشه پایداریم در نمیایم از پا
نمیگیم برپا برجا
همگی كه از مان
منی كه رو صحنه ام ندارم فرق با اونی كه تو جمعیته و بالئه دستاش
اونی كه دست به جیبه اونی كه خالیه دستاش
نمیخوام غد بشم مثل سایر اشخاص
میخوام رك بگم كه این موسیقی از ماست
اینه دلیله اینكه جاذبه داره اشعار
دو تا شعر بگم مثل حافظ و خیام
دو تا شعر بگم برای جنبش اندام
میتونم بیشتر بگم كامل حرفام
از این راهه كه آزاد میشم من سرانجام

هر كی كه باهام باشه
هرچی به پاش باشه
سختی تو راش باشه
خط من

هر جا كه من برم

خسته و در به در
همراه من سفر
خط من

هر كی كه باهام باشه
هرچی به پاش باشه
سختی تو راش باشه
خط من

هر جا كه من برم

خسته و در به در
همراه من سفر
خط من

تاج واسه منه
هركسی خواست اگه، اونی كه واسه خواستنه تو دست راستمه
نوك تیزی تو قلافه بپا باز نشه
نوك سرخ بیا بیرون از تو شاهرگت
دست دافتو سفت نگیر وقتی باهاش نره
اونی كه تو دست چپه از هر چی داف سره
داش بسه نكن خودتو ضایع تر
ما یه خطیم هستیم پای شر
اگه بتونی بزنی مثله حرفای من
شاید بتونی بشینی یه روز در جای من
ولی فعلا تكون نمیخورم از جام یك كم
لقمه نون نخوردی از راه رپ
ازت دعوت نشده بخونی حتی یه شب، حتی یك كم ، حتی یه خط رپ
پس سر جات بكپ از اسمت نگم
تو این زبون رپ هستیم تنها یه خط!!


هر كی كه باهام باشه
هرچی به پاش باشه
سختی تو راش باشه
خط من

هر جا كه من برم

خسته و در به در
همراه من سفر
خط من

هر كی كه باهام باشه
هرچی به پاش باشه
سختی تو راش باشه
خط من

هر جا كه من برم

خسته و در به در
همراه من سفر
خط من

هر كی كه باهام باشه
هرچی به پاش باشه
سختی تو راش باشه
خط من

هر جا كه من برم

خسته و در به در
همراه من سفر
خط من

هر كی كه باهام باشه
هرچی به پاش باشه
سختی تو راش باشه
خط من

هر جا كه من برم

خسته و در به در
همراه من سفر
خط من

هر كی كه باهام باشه
هرچی به پاش باشه
سختی تو راش باشه
خط من

هر جا كه من برم

خسته و در به در
همراه من سفر
خط من

هر كی كه باهام باشه
هرچی به پاش باشه
سختی تو راش باشه
خط من

هر جا كه من برم

خسته و در به در
همراه من سفر
خط من

برا حرف حق رو دو پات واستادی می گه نه نه نه نه نه !!!
زیر دخل و خرج رو دو پات واستادی می گه نه نه نه نه نه !!!
جلو جمعیت رو دو پات واستادی می گه نه نه نه نه نه !!!
این کارکار تو نیست حالا حالا کار داری نه نه نه نه نه !!!

بشنو حرف حق که از زبون من میاد
زبون همه و همه شبونه بند می یاد
باز شن درای لازم جاده ی تازه
بلکه یکی گوش کنه شعر تازه بسازه
از شب های سرد بدون فانوس
یا از صبح های غرق به توی کابوس
دیگه خواب و بیداری برام بدون معناس
توی قاب دیواری بذا بسوزم تنها
بدون بار دلم همینی که هست
ننگ خون تاره صلح زمین رو شکست
هستیه هر چه بوده تو حرفم
جدا از بقیه مثل لکه ی خون رو برفم
دیدی رنگ فرق رو با نگاه اول
شنیدی فرق رنگ رو با شعر های اول
دیگه نیست شب اول بدن رو بلرزونی
جای تن و بدن باید زبون رو بچرخونی

برا حرف حق رو دو پات واستادی می گه نه نه نه نه نه !!!
زیر دخل و خرج رو دو پات واستادی می گه نه نه نه نه نه !!!
جلو جمعیت رو دو پات واستادی می گه نه نه نه نه نه !!!
این کارکار تو نیست حالا حالا کار داری نه نه نه نه نه !!!

از کوریه چشات بگو می خوام بدونم
از اون قفل لبات که زده شعله به جونم
از پنبه گوشات که می خوام بسوزونم
فکر کن یک صفحه شعر مردم بخونن
زاویه دیدت مثل در بهشت به روت قفله
برات وازش می کنم بی نماز و سجده
کاسه چشمت رو با تیغ زبون جر می دم
از راهه دو گوش ‌، دو چشم نو برات شکل می دم
نمیدم خطبه نمی خوام به جا تو فکر کنم
دل بدم رک به گوش بدن و ذهن من
گوش می کنی و حال می کنی با هام
نمی خوام خفه شه هدفم بعد از پایان صدام
بگن احساس درونم رو پنهان کنم
خشم و افکارمو محکوم زنده ها کنم
اتاق فکر و هدف تهی از اسباب کنم
جاش از خلاف و کد شهر و اسمام بگم
هیچ وقت از پشت خنجر نه جیب کسی رو زدم
اونا که تا حالا بودن ازم سالها عقبن
روشی ساختم من هنوز همه تو کفن
طپشی از قلبم به زور همه تو کفن

برا حرف حق رو دو پات واستادی می گه نه نه نه نه نه !!!
زیر دخل و خرج رو دو پات واستادی می گه نه نه نه نه نه !!!
جلو جمعیت رو دو پات واستادی می گه نه نه نه نه نه !!!
این کارکار تو نیست حالا حالا کار داری نه نه نه نه نه !!!

اگه بدونه چگونه ز خونه پریدیم
به این دیوونه زندونه زمونه رسیدیم

یکی اهل خوابه یکی اهل رشده
نمیشه همیشه سر جات بمونی
اونی که اهل خوابه ظهر پا میشه گشنه
نمیشه همیشه سر جات بمونی

نیست دورانی مثل دوران مدرسه
منتظر خورشید بره وشب بشه

من با برو بکس توی خیابونا بودم
پای هرچی که بود تو تو رو نمیدونم

حالا جز خاطره برام چی مونده
جیب خالی و دل پر آخ یه گوله

همینه تو تشنگی موندن
شیش سال گذشت تو تشنگیم مونده م

نیستم تنها دادا ارتشیم حالا
از تو زیرزمین خودمونو میکشیم بالا

با ما دنیا لج داره آخ یه جلاده
هزار هوس و وسوسه مسیر کج داره

پس حق دارم میخوام جیب پر باشه
کی میخواد گشنه باشه وقتی صبح پاشه

من که نه پس با کارم از صبح تا شب
شب کردم تو سرم تا که صبح پاشم

یکی اهل خوابه یکی اهل رشده
نمیشه همیشه سر جات بمونی
اونی که اهل خوابه ظهر پا میشه گشنه
نمیشه همیشه سر جات بمونی
یکی جون میکنه یکی پولش مفته
نمیشه همیشه سر جات بمونی
اگه پول نداری سفت بیفت پشتش
از قافله روندی بدون همیشه موندی

ساکن شهر فرشته م
خیالت ساکن بهشتم

ترک میهن ترک ناموس
رویام همه تبدیل کابوس

ندیدم و دویدم و دویدم
تا به دوزخ رسیدم

پول هیزمه بزار بدونن
نمیسوزم جاش میسوزونم

ما صد سال رو تک شبه رفتیم
سال های جون صد تا رو گرفتیم

به به برو تهرون
نخورنت سر نون خوردنتون

برا روزی روزا روزم روز میشه
برا پوله شبای من شوم میشه

پول زیاد لاشخورم باهاش میاد
اما عمرا دختری جاش بیاد

یکی اهل خوابه یکی اهل رشده
نمیشه همیشه سر جات بمونی
اونی که اهل خوابه ظهر پا میشه گشنه
نمیشه همیشه سر جات بمونی
یکی جون میکنه یکی پولش مفته
نمیشه همیشه سر جات بمونی
اگه پول نداری سفت بیفت پشتش
از قافله روندی بدون همیشه موندی

وقتی ما داشتیم روز بد خونه
قدیما ما خوش کوچه پس کوچه

در بد دست فرار از آشپزخونه
من سر قرار قرار سر پوله

باید بکشی تا بگیری هرچی میخوای
آدم نمیشی تا نکشی سختی زیاد

میبینی درست پیش بری رفتی بالا
گذشت شیش سال شده زخمی پاهام

کمک هیچ گاه نداده دستی باهام
گوش بکنی نکنی اینه حرف حساب

یه سری کار یه سری ایشتی میزنن
علفا خار چون پولی نیست چیز بخرن

فرق اینه من خودمو کشوندم بالا
زندگیمو نگاه کجا رسوندم حالا

نخبه هم باشی نجنبی رفت هوا
رخصت داشی نگفتیم وقت طلاس

یکی اهل خوابه یکی اهل رشده
نمیشه همیشه سر جات بمونی
اونی که اهل خوابه ظهر پا میشه گشنه
نمیشه همیشه سر جات بمونی
یکی جون میکنه یکی پولش مفته
نمیشه همیشه سر جات بمونی
اگه پول نداری سفت بیفت پشتش
از قافله روندی بدون همیشه موندی

اگه پول نداری سفت بیفت پشتش
پوست بنداز و تو بگیر بگیر پشتش

زحمت داره تا تو برسی به چشمه
یک عمر سیراب نه دیگه تشنه

تشنه عدالت اما عاقبت
جیب پر از خالی باشه نداری آخرت

ظاهرا آخرا لازمه عاطفه
اگه باشه عشق اگه حرف خاطره

به تو پول دادن و ما داریم فاصله
زخم داره نسل ما علت فاجعه

زخم دارم من زخم داره جامعه
تو تو فیلم دیدی و ما داریم خاطره

برا ما پول زیر سنگ توخیابون
شبا جا کم باشه هستیم توخیابون
شروع مسیرمون هست توخیابون
پس فرق من و تو هستش توخیابون


یکی اهل خوابه یکی اهل رشده
نمیشه همیشه سر جات بمونی
اونی که اهل خوابه ظهر پا میشه گشنه
نمیشه همیشه سر جات بمونی
یکی جون میکنه یکی پولش مفته
نمیشه همیشه سر جات بمونی
اگه پول نداری سفت بیفت پشتش
از قافله روندی بدون همیشه موندی

آه امشب چند خط قسم دارم.

هرکی میدونه چی میگم بدون مسافر یه رهیم.

امشب میخورم صد تا قسم
زند ش می کنم با ننگ قلم

امشب میخورم صد تا قسم
زند ش می کنم با ننگ قلم

امشب میخورم صد تا قسم
زند ش می کنم با ننگ قلم

امشب میخورم صد تا قسم
زند ش می کنم با ننگ قلم

چون ندونستی بدون ما خدا سرشتیم
یکی دو دستی بخون ما چه ها نوشتیم

قلاب گوشت مث لنگر به دریا
حافظ روحت مثل سنگر تو جنگا

حسین تشنه م ولی تشنه خونم
نمیشم سیراب تا که یه روز بخونم

از روی کاغذ از توی حنجره
صدام بلند شه تا که خورد شه پنجره

تا کنم پرواز به اوج کوه
صبحه با دو پا مسافر دربند و درکه

نفسم تنگه واسه نسیم خزر شهر
تودلم جنگه حالم چه وخیمه امشب

امشب میخورم صد تا قسم
زنده ش میکنم با ننگ قلم

شب میخورم صد تا قسم
میخوان از ما بگیرن اصل و نسب

امشب میخورم صد تا قسم
زنده ش میکنم با ننگ قلم

شب میخورم صد تا قسم
میخوان از ما بگیرن اصل و نسب

میخوام بشکونم هر چی مرز و قاعده
قبل پروازه هرچی مغز و نابغه

اگه مخ تو ایران فکر جستنه
قاره به قاره تو حال هجرت کردنه

بعد دو هزار سال عهد سنت شکندنه
شجره نامه تو غربت خفه کردنه

خودم شاملم استثنا نیستم
مستقر تو شیطان کپیتالیستم

میون قرن ها انحراف گم کردم کیستم
حبابی کاذب شده محیط زیستم

حبس ابد چه تو ایران چه غربت
چه قانعی چه دنبال قدرت و شهرت

چه سیرابی چه داری عطش ثروت
پیوند کن با بیداری گریز از غفلت

امشب میخورم صد تا قسم
زنده ش میکنم با ننگ قلم

امشب میخورم صد تا قسم
زنده م می کنه آهنگ قلم

امشب میخورم صد تا قسم
زنده ش میکنم با ننگ قلم

امشب میخورم صد تا قسم
زنده م می کنه آهنگ قلم

سالها شد سپری خودمو یافتم
حرفای منفی همه تون رو شکافتم

میون زخم و حمله خودمو نواختم
تا ابد پایدار کتاب شعرمو ساختم

کس با تو نمیبینه از یک زاویه
یه دلیل اینه که ضربانه قلبت جاریه

به کاری عشق داری و شکت باقیه
بزار سخت شه تا بزار بگن یاغیه

سلطان قلبت خودت باش
که از وجدان تا مرگت پشتت قافله س

سلطان قلبت خودت باش
که از وجدان تا مرگت پشتت قافله س

امشب میخورم صد تا قسم
زنده ش میکنم با ننگ قلم

امشب میخورم صد تا قسم
زنده ش میکنم با ننگ قلم

امشب میخورم صد تا قسم
زنده ش میکنم با ننگ قلم

امشب میخورم صد تا قسم
زنده ش میکنم با ننگ قلم

آه این یکی خیلی وقت منتظر گفتنش بودم
روحم سبک شد

امیری هنوزم اگه نبودی نگه اش میداشتم
دست بهش نمیزدم

آه بنویسین خط من هه هه
اینجاست که می بینین خط من کیه آه
عرفان خشایار افرا ریویل مهراد هیدن آه آه

(هر كی كه باهام باشه
هرچی به پاش باشه
سختی تو راش باشه
خط من

هر جا كه من برم
خسته و در به در
همراه من سفر
خط من)2بار

خط من هفت مرده تو رپ سر داره
هفت خط تو رد بی برگشت با یه
لشگر از لندن تا من صف داره
آره گفتم لندن پس حتما بایست
باشه چند خط از مهرک و مهراد
پخش شه دوبی و شمشک و تهران
همین چند خط پس
همین چند خط بس
داشی شرمندم وقت خشی و افراست
خطم لشگر سربدار
بکس خبرچین و خایه مال
تا به حال گذشته 6 سال
رپ بندا کنار مال ماست امسال
وقت تمومه و تموم دوومت
زیرزمین رپینو ما پشت بومش
دنیا پی خطمه نومیه خط بده
آشور تا که تکت تهران دستمه

(هر كی كه باهام باشه
هرچی به پاش باشه
سختی تو راش باشه
خط من

هر جا كه من برم
خسته و در به در
همراه من سفر
خط من)2بار

شنیدی ریویل بودش حالام خشایاره
میشنوین میرین تو حس کارام خنده داره
خط ما خطرناکه ما 5 تا
تخت خونی تیکه تیکست صبه تنتو
این خط ماست
از خونه تکون نخور نکن کفشو پات
اگه حال نمی کنی با ما اینه اخطار
مهم نیستی اصلا به ک*ر عرفان

(هر كی كه باهام باشه
هرچی به پاش باشه
سختی تو راش باشه
خط من

هر جا كه من برم
خسته و در به در
همراه من سفر
خط من)2بار

زاخار بدون وضع خطم خیلی خوبه حالا دیگه
یه خطم رو میزه که از لوله بالا میره
میره تو خونمون تا که بیام تو موده خوب
دستمونه توتنمون تو طول روز تا که بشه غروب اون
خورشید چونکه شب مال ماست
دافام میان یکی چپ یکی پایه راست
چیه چشم نداری ببینی
چشت دراد تا نتونی دیگه از اون چشم تو ببینی
دورورمون نه کس داره لنزو میذاره
سامانم از پارکینگ داره بنزو میاره
همون سهرابم طبق معمول هیزو میچاقه

ادامه بذاز عرفان دوباره بیسو بیاره
ها منم تو استیل خاص خودمم
پابیرون در حال زدن واکسش و تنم
اینم یه کادوست واسه دافا باز امسال
صدا سوزناکه من رو بیت داش عرفان

(هر كی كه باهام باشه
هرچی به پاش باشه
سختی تو راش باشه
خط من

هر جا كه من برم
خسته و در به در
همراه من سفر
خط من)3بار

حالا که فهمیدی خط من چیه
پس پسر دیگه
نیای یه وقت سمت من
چونکه نفر آخر تیغ که دید
چنان جیغ کشید
تفلکی انگاری ختنه کرد

دوباره پرواز تو آسمونا
دوباره پرواز تو آسمونا
بالای ابر و مه
پایانه صبر دل
دوباره پرواز به سوی خونه

دوباره پرواز تو آسمونا
دوباره پرواز تو آسمونا
بالای ابر و مه
پایانه صبر دل
دوباره پرواز به سوی خونه

فکر کن امسال برم آره
عرفان تو تهران دوباره
ول کن هرچی امتحان و کاره
بیا حس کن که آره اون وقته ساله
من همه فکرامو کردم
وطن همه فکرمه هر دم
په هه ایستگاه بعدی لندن
بعد هم 5 ساعت دیگه تهرانیم رسمن
پوکر پنج ورق هر وره این دفعه
مبلغ وسط هر دفعه بیشتره
اثر عرق هر دقه میپپره
پنج کار که کاره ما نی برین اینورش
دستش تو دستته
نگاش اینور تو رو تیغ زده
آره داشی دافه هیز بده
سره 20 دقه سر میز سریع میپره
تا صبح 20 دفعه بهش بگم نزن جیغ بعدش

به مقدار زیاد
دلم تهرانو میخواد
په رسمن جمع کن
من هستم لفظو
از بس من مست هستم
از دست رفتم حتماً پس

دوباره پرواز تو آسمونا
دوباره تهرانیم این تابستونو
دوباره چته چت
تا بشیم فس فس
دوباره حس کنیم تابستونو

دوباره پرواز تو آسمونا
دوباره تهرانیم این تابستونو
دوباره چته چت
تا بشیم فس فس
دوباره حس کنیم تابستونو

لباس خوابا رو میره کفشا زیر
تی شرتا رو میچپونیم با 60 تا جین
مایو و آستین حلقه ای برا گرما کیش
در چمدونو میبندیم فردا چی
تهران میریم ما
عرفان افرا میان بام
اون بالا ال تا خرخره میخوریم
وقتی نشست مایه خوشبو قرقره میکنیم
پا میشیم از خواب
میریم تخت گاز
میریم دور دور با ماشین سقف باز
سه تا عقب دو تا جلو لنگا رو همه
بیرون نگاه کنی انگار لنگا رو منه
دماغ داف بغلی شببه منقاره کجه
ولی خشی هست فقط تو کف مقدار ممه
مشکلی نیست اگه سگ خوره بقلت
3 تا دافه زاپاس تو صندوق عقبه

به مقدار زیاد
دلم تهرانو میخواد
په رسمن جمع کن
من هستم لفظو
از بس من مست هستم
از دست رفتم حتماً پس

دوباره پرواز تو آسمونا
دوباره تهرانیم این تابستونو
دوباره چته چت
تا بشیم فس فس
دوباره حس کنیم تابستونو

دوباره پرواز تو آسمونا
دوباره تهرانیم این تابستونو
دوباره چته چت
تا بشیم فس فس
دوباره حس کنیم تابستونو

پروازمه از قفس میپرم
پامو بستن شعرام بال میزنن
گوشا میشنون روزا میگذرن
اینجور از غربت دل میکنم
من همه فکرامو کردم
وطن دیگه بر نمیگردم

بعدن اینجا و بعدم قبرم
پلکمو بستم تهرانم رسمن
همه از خودن
دوروبر پرن مگه خنک آب خورن
مست الکلن تپل چاق کنن
یا که کک برنو
تا دم صبح دورن
آه شرح دنیام
تابستونه تهران تنها رویام
رویام تا بیام شبو صبح بام
بی خیال میام وقتی باز شد پام

به مقدار زیاد
دلم تهرانو میخواد
په رسمن جمع کن
من هستم لفظو
از بس من مست هستم
از دست رفتم حتماً پس

دوباره پرواز تو آسمونا
دوباره تهرانیم این تابستونو
دوباره چته چت
تا بشیم فس فس
دوباره حس کنیم تابستونو

دوباره پرواز تو آسمونا
دوباره تهرانیم این تابستونو
دوباره چته چت
تا بشیم فس فس
دوباره حس کنیم تابستونو

هدف حد نداره
مرز و سد نداره
رو بیت تگ تیم

هدفم حد نداره میرم به اوج آسمونا
غرضم پخشه نظرم تو کوچه خیابونا
روش مد نظرمم رپ بیا تو تا
آشنا بشیم واسا ببین حالا کیه رو کار
ندیده زندگیمو میکنن تقدیم همه
ندیده زندگیمو میکنن تفسیر همه
شاید تقصیر منه شاید تقصیر همه
میگن اینور آب بهشته و تفریح همه
میگم این کتابو نوشته ها تفریح منه
فقط فساد تو اجتماع تفریح شبه
میگن از مرز رد شدی یه باره عشقه
یه ماهه قصر بالاسو حالا یه ساله بنزه
زندان و حبس برا نژاد و اسمت
عرفان و سرکش دو مثال زنده
نذار سر به سر من
بشی درد سر من
میشی در به در من
تا هست سر به تن من

از بالا یه نگاهو بی اراده میخندیم
دنیا زیره دستامو تو هم زیرش میچرخی
عرفان خط من یه جرمه سازمان یافته
جلسه ی آپالاچین یکی دنیا رو باختش
بخوای زندگی کنی سخته زنده بمونی
اشهدو نمیشه حتی تا نصفش بخونی
الان تو صفن از ما دور هستن
ولی بازم فاصله کمه روز قاتل شبه
یا شب قاتل روز همه قاتلن سارقن
خیابون داره نفوذ و هر کی تابع اوست
باید بگیرمش تویه دستام تو این سرما
واسه اینکه بخوام بمیرم زوده الان
هر جا میرم عین سایه باهامم
حتی هرجا میرم فکر جایه پاهامن
از قتل گذشتیمو خون از رو چنگا شستیم
دنیا رو گرفتو شروع کرد یه جنگ با خورشید

صدای عرفان و خشایار و سرکش اومد
رویه قله ی رپ سفت مثل سنگ رو کوهن
لیز نخوری تا بالا راش یخیه داش
آخری نرسید هیچ پاش بخیه داشت
مقصد تش خشونته
فشاره زندان و سختیش رو شونته
پس بسوز بساز همیشه و بس
اگه بخوای نخوای زمین همینه که هست

هدفم حدی نداره مرزی نداره میرم فراتر
خواسته دیگه ندارم
قلمم ردی بذاره حرفی که داره میره فراتر
نه خواسته دیگه ندارم
ندارم
نه ندارم نه ندارم
ندارم
نه ندارم نه ندارم
کلی کاره و فشار دائم و سال ها لازم ولی میره سمتش آره

زمین سرد و زندگی سنگینی میکنه
هر کی درگیره زندگی ای شده که سرش جنگه
از دستت میره نپاییش ما اسیر فرداییم
ما از نبودش همیشه ترس دارییم

جنگ هر دو وره و درد هر دو وره و
قتل و مرگ و حرف مرد تو هر دو سره و
سر تا سر سرزمینا سرما سره و
سر تا تهشو سر کردن هنره و

هر یه قدمت به طرفش نزدیک به قبرت
میشی و به زندگی ای که نجات از دست مرگه
هر شب هی نگاه به ستاره ها بجای خواب
بذار خشاب خالی شه نیستن فکر نجات ما

مثل شلیک گلوله تو شب های بغداد
زنم هی جیغ پخش بشه صدای فریاد
کنن تحریک سروده هام دلای افراد
هر چه امشب مینویسم به یاد فرداس

صدای عرفان و خشایار و سرکش اومد
رویه قله ی رپ سفت مثل سنگ رو کوهن
لیز نخوری تا بالا راش یخیه داش
آخری نرسید هیچ پاش بخیه داشت
مقصد تش خشونته
فشاره زندان و سختیش رو شونته
پس بسوز بساز همیشه و بس
اگه بخوای نخوای زمین همینه که هست

هدفم حدی نداره مرزی نداره میرم فراتر
خواسته دیگه ندارم
قلمم ردی بذاره حرفی که داره میره فراتر
نه خواسته دیگه ندارم
ندارم
نه ندارم نه ندارم
ندارم
نه ندارم نه ندارم
کلی کاره و فشار دائم و سال ها لازم ولی میره سمتش آره

شستشو گذشت و بدخواها رو کشتیم
جفتمون تو قتل و خون چنگا رو شستیم
دنیات دست ما و رشدت دست ما
هنوز زود بتونی بکنی جنگ با خورشید